Hellenic Forums Omogenia - YASOU - Hellenism: NEKROLOGIA GIA TON GIORGO PAPPA

Τήν Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου, η ελληνική φοιτητική κοινότητα τής Νέας Υόρκης, έχασε ένα από τα αστέρια της, έναν αριστούχο και βραβευμένο φοιτητή τής Ψυχολογίας στο πανεπιστήμιο Κολούμπια τής Νέας Υόρκης, τόν Γιώργο Παππά. Ο Γιώργος πάλαιψε πάνω από οκτώ χρόνια με τήν επάρατον νόσο, οξεία λευχαιμία, με αποτέλεσμα οι μακροχρόνιες χημειοθεραπείες να τού καταστρέψουν τα νεφρά. Έτσι, τελειώνοντας τήν αντικαρκινική θεραπεία, συνέχισε με αιμοκαθάρσεις, μέσω τεχνητού νεφρού. Μετά από δύο χρόνια αιμοκαθάρσεων και εν αναμονή ομολόγου δότη, ο Γιώργος δέχθηκε τήν προσφορά μιάς ηρωϊδας μάννας, τής Χρυσούλας Ζηκοπούλου από τήν Νέα Υόρκη, η οποία έχοντας χάσει το δικό της παιδί σε αυτοκινητιστικό ατύχημα παλαιότερα, και έχοντας έκτοτε αναλώσει τήν ζωή της σε φιλανθρωπικούς σκοπούς, έδωσε τόν ομόλογο νεφρό της στον Γιώργο. Ο Γιώργος δέχθηκε το μόσχευμα επιτυχώς. Όμως, η φυσική αντοχή τού νεαρού οργανισμού είχε όρια. Μια πνευμονική μυκητιακή λοίμωξη τόν οδήγησε στον θάνατο.
Η ιστορία τού Γιώργου δέν θα αποτελούσε θέμα συζήτησης, αν αυτό το παιδί δέν μάς είχε συγκλονίσει με τήν ηρωϊκή στάση του απέναντι στην ασθένειά του, αλλά και για τήν μεγάλη δίψα του για μάθηση. Ο Γιώργος υπήρξε υπόδειγμα ασθενούς και φοιτητή. Γνωρίζετε πολλούς που κάνουν χημειοθεραπείες και αριστεύουν στο πανεπιστήμιο; Γνωρίζετε πολλούς που κάνουν αιμοκαθάρσεις και συνεχίζουν να αριστεύουν; Τέλος, γνωρίζετε πολλούς που ενώ αργοπεθαίνουν, δίνουν κουράγιο στους γιατρούς, στους συμφοιτητές τους, στην κοινωνία, και έχουν οράματα να κάνουν διατριβή γύρω από τήν περίπτωσή τους, για να βοηθήσουν άλλους ανθρώπους με παρόμοια προβλήματα υγείας;
Εμείς εδώ στην Νέα Υόρκη, όσοι βέβαια γνωρίσαμε από κοντά τόν Γιώργο, και όσοι από τούς ομογενείς τού προσέφεραν οικονομική και ηθική βοήθεια, λυπηθήκαμε αφάνταστα για τόν χαμό του, γιατί χάσαμε ένα υπέροχο φίλο, ένα άφοβο Έλληνα, άξιο αποδοχέα τών έργων μας, ένα λαμπρό φοιτητή που θα γινόταν ένας άριστος επιστήμονας, έτοιμος να βοηθήσει τήν κοινωνία. Η ομογένεια τής Νέας Υόρκης συνέδραμε μέσα από τήν καρδιά της αυτό το ελληνόπουλο από Ελλάδα, τού οποίου η οικογένεια ξεκληρίσθηκε οικονομικά, ξοδεύοντας ακόμη και ένα στεγαστικό δάνειο που είχε πάρει, για να σωθεί ο Γιώργος. Οι Έλληνες ομογενείς έδωσαν ό,τι χρειαζόταν σ’αυτό το παιδί για να ζήσει.
Ο Γιώργος απετέλεσε υπόδειγμα ανθρώπου. Δέν ήταν τυχαίο, ότι οι δύο θεραπαινίδες ιατροί του, τόν συνόδευσαν στο νεκροπομπείο τής Αστορίας, και μετά στο δείπνο που παρετέθη από φίλους του. Η μία από τίς ιατρούς κλαίγοντας είπε." Εγώ η Ελίνα Λεβίν, οσάκις προσπάθησα από επαγγελματική υποχρέωση να βοηθήσω αυτό το πλάσμα , ερχόμουν αντιμέτωπη με ένα φαινόμενο ανθρωπισμού που με καθυπόταζε με τήν αντοχή του και με τίς συμβουλές του, για το τι έπρεπε να κάνω για τα δικά μου προβλήματα. Δέν μπορώ να φαντασθώ τόν Γιώργο, παρά ένα ελεύθερο πνεύμα που έφυγε προς τόν ωκεανό." Συμβολικά ήταν τα λόγια τής ιατρού, όπως και όσων νεκρολόγησαν τόν Γιώργο.
Η μητέρα τού Γιώργου, η Αμαλία Παππά, με τήν τρυφερή και υπομονετική παρουσία της, παρέμεινε μέχρι τελευταία στιγμή δίπλα στο παιδί της. Τα δάκρυα τής Αμαλίας έχουν στεγνώσει. Ο Γιώργος δέν ήθελε μιζέρια και κλάμματα. Μισούσε το βλέμμα που έκλαιγε. ‘Ετσι, όσοι τόν πλησίασαν, δέν τούς επιτρεπόταν ούτε από ένστικτο να κλάψουν. Η μητέρα αυτή θυσιάσθηκε στόν βωμό τής έμπρακτης αφοσοίωσης, διαμένοντας σε ένα μικρό δωμάτιο, προωρισμένο για ένα μόνο φοιτητή, ζώντας από κοντά το δράμα τού παιδιού της, χωρίς διάθεση να δει τόν έξω κόσμο για πολλά χρόνια. Κουράγιο μάννα Ελληνίδα, Αμαλία! Ζήσε για τα υπόλοιπα μέλη τής οικογενείας σου, για τήν υπέροχη οικογένεια που έχεις, με τόν εξ ίσου καλό σύζυγό σου, που απετέλεσε υπόδειγμα πατέρα, μεγαλώνοντας τόν μικρό Γιώργο με μεγάλη φροντίδα και συμπαράσταση, κάνοντάς τον ένα βαθυστόχαστο μελετητή τών ελληνικών γραμμάτων, πάνω από όλα όμως, έναν άνθρωπο μεγαλόκαρδο κι ενάρετο στην ανωδική μα καθόλου απολαυστική περιπέτεια τής σύντομης ζωής του. Ζήσε με τήν ανάμνησή του προσφέροντας τήν συμπαράστασή σου στο άλλο σου παιδί.
Ακόμη, είναι αξιέπαινοι όσοι βοήθησαν τόν Γιώργο, όπως η οργάνωση τού Hope of Life, το Ελληνικό σωματείο φοιτητών τού πανεπιστημίου Κολούμπια, ο ραδιοφωνικός σταθμός τού Diaspora FM και όλοι οι ωργανωμένοι φορείς τής ομογενείας, αλλά και οι απλοί ανώνυμοι και επώνυμοι άνθρωποι, που άνοιξαν τήν πλατειά αγκαλιά τους και συμπαραστάθηκαν οικονομικά και ηθικά στον Γιώργο. Στην μνήμη του, θα γίνει πολύ σύντομα μια συγκέντρωση από τούς φίλους του, τούς συμφοιτητές του και τούς ιατρούς του , που όπως φαίνεται, θα χαράξει νέους ορίζοντες γύρω από τήν ανθρώπινη συμπόνια, και ιδιαίτερα τήν ενθάρρυνση μεταμοσχεύσεων κάτω από το όνομά του, στο ινστιντούτο τού ΝΥ Columbia Presbyterian Hospital που ενέπνευσε και διήγειρε με τήν καταλυτική προσωπικότητά του ο νεαρός Γιώργος Παππάς.
Μια ελεγεία γραμμένη από μένα αποκλειστικά για τόν Γιώργο , διαβάσθηκε επί τόπου πάνω από τήν σωρό του, τήν Κυριακή 2 Οκτωβρίου στο νεκροπομπείο. Η κηδεία τού Γιώργου θα γίνει τήν Παρασκευή 7 Οκτωβρίου στο νεκροταφείο τού Αμαρουσίου, ενός εκ τών βορείων προαστείων τών Αθηνών.

Μοίρα περίεργη. Άγρια Μοίρα εσύ.
Πάνω του έπεσες. Άδικη είσαι πολύ.
Πλούτη δέν ζήτησε. Μόνο υγεία καλή.
Νέος με όνειρα. Νέος κι αθώος πολύ.
Δέν παραφέρθηκε. Μόνο που είχε ζωή.
Ούτε εγέρασε. Είχε μεγάλη ψυχή.
Ήτανε ψύχραιμος. Ήλθε να γίνει πνοή.
Ήλθε σάν άγγελος. Μάτια, μη κλαίτε γι'αυτόν.
Θλίψη νεκρόφωνη. Πέτρινα χείλη παιδιού.
Δένδρα λυγίσατε. Έφυγε ένα μικρό.
Κόσμε, δέν χάρηκε. Έφυγε σάν τήν βροχή.
Γή, δέν κουράστηκες; Πώς θα δεχθείς τόν Γιωργή;

Θα είναι αιώνια η αγάπη μας για σένα Γιώργο. Θα μνημονεύεσαι πάντα ανάμεσα στους πανανθρώπινους πανΈλληνες.-

Λενιώ
Νέα Υόρκη

Edited by Leniw (Wed Oct 05 2005 02:14 PM)

Post Extras