Αγαπητέ Γαβρίλη,
Το θέμα που αγγίζεις είναι τωρινό αλλά και παλιό, αφού ξεκινάει από έναν μεγάλο προβληματισμό τών Ελλήνων συγγραφέων, αλλά και ιδρυτών μεγάλων η μικρών οργανισμών, στο τι γλώσσα θα ομιλείται, αλλά και σε ποια γλώσσα θα εκπονούνται και θα παρουσιάζονται τα γραφήματα.
Για μένα, η ΕΕΛΣΠΗ αν θέλει να ανταποκρίνεται στο ηχηρό της όνομα τών Πέντε Ηπείρων, θα πρέπει, αν το καταστατικό της το επιτρέπει, να συμπεριλάβει όσο γίνεται πιο πολλούς συγγραφείς ελληνόφωνους η όχι, ξένους ελληνομαθείς η λιγότερο ελληνομαθείς αλλά υποστηρικτές τής ελληνικής γλώσσας και τού πολιτισμού. Αυτό που κάνει το Αριστοτέλειο Ιδρυμα πρέπει να το στηρίξει εκ τών έσω και η ΕΕΛΣΠΗ. Όπως έχω πεί και άλλη φορά, και επιμένω ακόμη σε αυτή τήν άποψή μου, πρέπει να λειτουργούν μια η δύο επιτροπές, τουλάχιστον δίγλωσσες, με μια γλώσσα απαραιτήτως τήν ελληνική, οι οποίες επιτροπές η επιτροπή θα λειτουργούν από έξω και δέν θα έχουν καμμία σχέση με τήν ΕΕΛΣΠΗ. Στο βαθμό που θα αξιολογούνται τού κάθ'ενός τα έργα με κριτήρια άσπιλα και αμόλυντα, θα συνεχίζεται η λειτουργικότητα τής ΕΕΛΣΠΗ. Σάν επισφράγιση αυτής τής αξιολόγησης θα είναι η δημιουργία υποτροφιών για σπουδές Ελληνικών στην Ελλάδα, η απονομή βραβείων και άλλων επαινετικών πράξεων. Επίσης, συγγραφείς που έχουν καταξιωθεί, είναι τιμή τής ΕΕΛΣΠΗ να τούς έχει στους κόλπους της. Ετσι η προαγωγή τών Ελληνικών γραμμάτων και τής ελληνικής σκέψης, θα περνάει μέσα από ένα πολυγλωσσικό μωσαϊκό που θα μεταφράζεται στα ελληνικά με υποχρέωση τού συγγραφέα να πληρώνει τα έξοδα τής μεταφράσεως. Έτσι θα προάγεται ο ελληνικός διαχρονικός πολιτισμός με βάση τήν ελευθερία τού Λόγου. Εκείνο που οπωσδήποτε πρέπει να προσεχθεί , είναι τα παιδιά τών Ελλήνων η μεικτών γάμων δεύτερης και τρίτης γενεάς που έχουν εξαίρετο συγγραφικό έργο και αγαπούν τήν Ελλάδα και τόν πολιτιμσό της. Πώς αλλοιώς θα λέμε ότι έιμαστε Ελληνες αν δέν προασπίσουμε τούς δικούς μας ανθρώπους και πώς θα λεγόμαστε Πανέλληνες αντιπρόσωποι τού οικουμενικού ελληνισμού, αν δέν προάγουμε τίς σχέσεις τών λαών δημιουργώντας ΦΙΛΕΛΛΗΝΕΣ;
Η συγγραφική εργασία μέσα από το ελληνικό πνεύμα, αλλά και η κάθε ποιητική η λογοτεχνική πρέπει να σταθεί βοηθός τού λαιμού τής Ελένης. Πρέπει όλοι να μάθουν να τής φορούν το περιδέραιό της. Ισως έτσι μάθουν ότι κάποτε υπήρξαν Αχαιοί, και ότι ακόμη υπάρχουν ΕΛΛΗΝΕΣ.
Ευχαριστώ, ό,ποιον μοιράστηκε μαζί μου τούτο το γράφημα.
Να Ευτυχείτε
Λενιώ
Νέα Υόρκη
-------------------- En oida oti ouden oida
Edited by Leniw (Wed Oct 26 2005 02:08 PM)
|