Ρίζος: Πιάσε δυο καταϊφια. Και που \'σαι... Κάντα μου μυθιστόρημα.
Καλογεροπούλου: Δηλαδή;
Ρίζος: Τύλιξέ μου τα στο χαρτί!
Αυλωνίτης: Θέλω κανένα βιβλίο για να περνάω την ώρα μου.
Ρίζος: Βιβλία πασατέμπο δεν έχουμε...
Ρίζος: Άντε παιδιά, να ζήσετε!
Νίκη Λινάρδου: Άντε, να δούμε πότε θα το αποφασίσεις και για μας!
Ρίζος: Ε, άσε να καλέσουν πρώτα την κλάση μου...
Προς Αυλωνίτη: Πρόσεχε, θα πνιγείς!
Αυλωνίτης: Σιγα μην πνιγώ. Τι είναι το πιάτο μου να πνιγώ; Στέρνα;
Προς Αυλωνίτη: Εσύ πρέπει να πεθάνεις για να βάλεις μυαλό...
Φέρμας: Ίσα με τριάντα ίππους φορολογήσιμους κορόιδο είσαι!
Ληναίος: Πώπω αδερφέ μου, τι μυαλό είναι αυτό; Καλά, πως το έχεις τόσον καιρό και δε σου έχει μπαγιατέψει;
Γιατρός (μετράει την πίεση): Εικοσιένα.
Αυλωνίτης: Πολύ δεν είναι γιατρέ μου;
Γιατρός: Να σου πω. Αν ήσουν άλογο θα ήταν μια χαρά. Αλλά για άνθρωπο, πολύ είναι...
Ληναίος: Απόδειξη;
Βασιλειάδου: Τι να την κάνεις την απόδειξη; Αν είναι να σου φάνε λεφτά, θα στα φάνε και με απόδειξη...
Ρίζος: Αχ κυρία Θεώνη μου, γιατί το νοίκιασες το δωμάτιο;
Βασιλειάδου: Και τι να \'το \'κανα; Αποθήκη για αράχνες;
Ρίζος: Τι ν\' αυτό; Πέφτουν σοβάδες;
Βασιλειάδου: Ναι, πέφτουνε σουβάδες απ\' το ταβάνι. Αλλά μη στεναχωριέσαι. Έχω ένα κράνος στην αποθήκη. Θα στο φέρω.
Αυλωνίτης: Ας όψεται η πίεση.
Βασιλειάδου: Έχεις πίεση;
Αυλωνίτης: Εικοσιένα. Ρόδα... Και μου είπε ο γιατρός να αλλάξω αέρα. Τι να κάνω;
Βασιλειάδου: Δεν παίρνεις έναν ανεμιστήρα;
Νίκη Λινάρδου: Μα στον κουβά δεν βάζουνε θησαυρό. Κάρβουνα είναι;
Ρίζος: Πως... Δεν έχεις ακούσει που λένε «Ανθρακες ο θησαυρός»;
Αυλωνίτης: Τι διάολο σ\' έκανα ωραίο μωρέ και μού \'φαγες τα καλύτερα υλικά;
Σερβιτόρος: Να πάρω το καπέλο σας κύριε;
Φέρμας: Ασ\' το κάτω ρε. Σε πειράζει; Δεν φτάνει που μας παίρνετε το πορτοφόλι, θέλετε να μας πάρετε και το καπέλο;
Αντζελα Ζήλεια: Συνεργείο λοιπόν.
Ληναίος: Συνεταιρικό.
Αντζελα Ζήλεια: Και ανύπαντρος.
Ληναίος: Ναι. Έχω συνεταίρο στο συνεργείο και δεν έχω στη ζωή...
Αυλωνίτης: Ωχ, αδερφέ! Δε με βολεύει εδώ. Πάω να πάρω αέρα στο κοτέτσι.
Βασιλειάδου: Μα στο κοτέτσι θα πας να πάρεις αέρα;
Αυλωνίτης: Μα το κοτέτσι έχει ασβέστιο!
Βασιλειάδου: Κι άμα θες ασβέστη δεν πας σε κανένα γιαπί να πάρεις δέκα κουβάδες;
Βασιλειάδου: Κύριε νεόκοσμε! Βγες απ\' το κοτέτσι! Θα ζηλέψει ο κόκορας.
Αυλωνίτης: Μα δεν υπάρχει κόκορας.
Βασιλειάδου: Που πήγε;
Αυλωνίτης: Ξέρω \'γω; Θα πήγε να ξουριστεί.
(Ο Αυλωνίτης κατά λάθος γκρεμίζει το κοτέτσι.)
Βασιλειάδου: Ανάθεμά σε, τι μου \'κανες! Εμένα το κοτέτσι μου ήτανε παρθεναγωγείο. Να μην πατήσει μέσα σερνικός! Ποιος θα μου πληρώσει τώρα τις ζημιές;
Βασιλειάδου: Τι έχει μωρέ το στρώμα και το ξεκοίλιασες; Σκωληκοηδείτη;
Ρίζος: Κάτι είχε και μ\' ενοχλούσε. Ααα, μα δεν ήτανε ύπνος αυτός. Γέμισα γρουμπούλια!
Βασιλειάδου: Και μου \'κανες το κρεβάτι μπαμπακολίβαδο;
Νίκη Λινάρδου: Λεφτά! Πρέπει να πάω στο κομμωτήριο;
Ρίζος: Στο κομμωτήριο; Γιατί;
Νίκη Λινάρδου: Αφού είμαστε καλεσμένοι το βράδυ. Έτσι θα πάω; Μ\' αυτά τα μαλλιά;
Ρίζος: Και στο κομμωτήριο τι θα σου κάνουν βρε Αγγέλα; Θα σου βάλουν άλλα μαλλιά νάυλον; Αλλά έτσι είσαι... Μη μας καλέσουν τζάμπα για φαϊ. Δε μ\' αφήνεις να το φχαριστηθώ...
Αυλωνίτης: Ε, απόψε θα φάω!
Γιάννης Φέρμης: Κι αύριο εικοσιένα η πίεση...
Ρίζος: Κύριε Νεόκοσμε: μα φτάσεις τριάντα να πουλήσεις... Είναι καλή τιμή!
Βασιλειάδου: Πολύ ωραία τραγούδησες...
Ληναίος: Αμ, την προίκα την έχουμε στο λαρύγγι μας κυρία Θεώνη! (Παντρεύεται μια τραγουδίστρια.)
Βασιλειάδου: Ο Θεός να σας φυλάει από φαρυγγίτιδα...
Βασιλειάδου: Τι κάνεις βρε στο ξένο δωμάτιο;
Αυλωνίτης: Λάθος στην πόρτα.
Βασιλειάδου: Λάθος κάνουνε στην ορθογραφία, όχι στις πόρτες!
Μέντιουμ: Βλέπω έναν άνθρωπο με χρυσά...
Βασιλειάδου: Ναύαρχος θα είναι...
Μέντιουμ: Βλέπω χρυσό...
Βασιλειάδου: Χρυσή να σε κόψει...
--------------------
Μια μέρα η αυτού μεγαλειότης ο εαυτός μας, πρέπει να βγει από την αίθουσα του θρόνου και μαζί με τους αυλικούς του το νου και την καρδιά, να αποφασίσει για τον καταστατικό χάρτη της ζωής του...
|
Previous
Index
Next
Flat
Ο θησαυρός του μακαρίτη
Edit
Reply
Quote
