Ένα μεγαλο ευχαριστώ και στο Σπύρο και στο Βάιο (φυσικά και στη μοναδική μας (! και γιατί;) εφημερίδα ο "Εθνικός Κήρυκας"
Επιτρέψατέ μου να σας αφιερώσω το ένα από τα δύο ποιήματα.
Ο καυτός Ήλιος της Δήλου
Πουθενά, στην αποβίβαση, η Λητώ, ο Δίας, η Αφροδίτη, ο Απόλλων./ Μόνο βράχια, μνημεία, κολώνες κι αγάλματα.
-Ω! Δήλος, εσύ, πλωτό νησί στο πέλαγο του Αιγαία, νεκροτομείο θεϊκό, στους θρύλους βυθισμένο,/ τα βήματα των τουριστών σε συχνο-ζωντανεύουν.
Επάνω σου, ο άνυδρος ο Ήλιος, τιμωρός σου/ σφυροκοπά αλύπητα στη γαλανή σιωπή. Ραγίζει πέτρα η φλόγα του.
Κι ο χρόνος σαστισμένος, ζυγίζει το χρυσάφι του στη θάλασσα και τη στεριά./ Σπαραχτική η ανάσα στα ψηλοκάταρτα σκαριά.
Σε καταδυναστεύει μ' ένα βοριά απόκοσμο, σε ηδονή αρχέγονη.
Οι λέοντες, αμίλητοι. Η Γη, καβουρντισμένη.
Τ΄ακέφαλα τ'αγάλματα, φαντάσματα της Λήθης. Αναζητούν μια επαφή./ Ανεμοπαραλήρημα./ Η έκκληση, μακρόσυρτη, νωπός ο αχνο-ψίθυρος.../ "-Για μια στιγμή και μόνο, με τους παλμούς σου ζήσε με, να ξεγελώ το χρόνο...."
...Να ήταν κάποιου η φωνή; Ίσως... Μα ποιο απ' όλα;
Στο πλησιέστερο, άπλωσα το χέρι, σαστισμένη.
Φλέγουσα σάρκα το άγαλμα! Σαρκαστικός ο Ήλιος!
Κι εμείς;
Αμίλητοι φρουροί, στο παρελθόν δεμένοι.
Εύχομαι ν' άρεσε και σε σας. Υιώτα Στρατή. Νέα Υόρκη.
|
Previous
Index
Next
Flat
Re: JIWTA STRATH BRABEYSEIS
Edit
Reply
Quote
