Διονύσης Παπαγιαννόπουλος: Πήγαινε να πάρεις κρασί. Νεαρός γιος: Καλά. Τι βαράς ντε; Διονύσης Παπαγιαννόπουλος: Βαράω προκαταβολικά γιατί το ξέρω ότι θ΄ αργήσεις! Νεαρός γιος: Ε, τότε ν΄ αργήσω για να ΄μαι και ξοφλημένος!
Γαμπρός απ΄ το Λονδίνο
--------------------------------------------------------------------------------
Δημήτρης Παπαγιαννόπουλος: Δε μου λες; Εσύ θα άντεχες αν έβλεπες τη γυναίκα σου πάνω στο τραπέζι να χορεύει; Βασίλης Αυλωνίτης: Τώρα, να σου πω... Εγώ θα άντεχα. Το τραπέζι δε θ΄ άντεχε... Διπλοπενιές
--------------------------------------------------------------------------------
Διονύσης Παπαγιαννόπουλος: Τι κάνεις εδώ παιδάκι μου; Τζένη Καρέζη: Τραγουδάω... Διονύσης Παπαγιαννόπουλος: Στη σκάλα τραγουδάει κανείς; Τζένη Καρέζη: Γιατί; Στη σκάλα του Μιλάνου πώς τραγουδάνε;
Δεσποινίς διευθυντής
--------------------------------------------------------------------------------
Γιατρός: Βήξτε, παρακαλώ... Πιο δυνατά... Μα, πιο δυνατά, δεν έχετε δύναμη; Κώστας Βουτσάς: Δύναμη έχω, γρίππη δεν έχω!
Ένας άφραγκος Ωνάσης
--------------------------------------------------------------------------------
Θανάσης Βέγγος: Δε μου λες Κατερίνα, το ήθελες και το έκανες αυτό ή το έκανες κατά λάθος; Κλειώ Σκουλούδη: Και βέβαια το ήθελα. Εγώ ό,τι κάνω το μελετάω πρώτα. Θανάσης Βέγγος: Δηλαδή ήτανε φιλί εκ προμελέτης!
Ένας τρελός τρελός Βέγγος
--------------------------------------------------------------------------------
Ράφτης: [Μετράει] Μάλιστα. Μέση 52. Αν έχετε και στήθος 65... Θανάσης Βέγγος: ...βγαίνω σταρ Ελλάς, ξέρω...
Ένας τρελός τρελός Βέγγος
--------------------------------------------------------------------------------
Μπάτλερ: Μαθήματα αριστοκρατικής συμπεριφοράς: Θέλω να δω πως θα καθαρίσετε και θα φάτε τον αστακό. Θανάσης Βέγγος: Γιατί βρε παιδάκι μου με αρχίζεις από τα δύσκολα; Τον αστακό ούτε ο καρχαρίας δεν μπορεί να τον φάει. Φέρε μου ένα γιαούρτι με το κουτάλι να δεις για πότε το τρώω...
Ένας τρελός τρελός Βέγγος
--------------------------------------------------------------------------------
Μπάτλερ: Πάντα το πηρούνι στο αριστερό και το μαχαίρι στο δεξί. Ποτέ το πηρούνι στο δεξί. Θανάσης Βέγγος: Γιατί, αν κρατήσω το πηρούνι με το δεξί, τι θα μου κάνουν; Φάκελο;
Ένας τρελός τρελός Βέγγος
--------------------------------------------------------------------------------
Λάμπρος Κωσταντάρας: Που είναι η κυρία σου παιδί μου; Οικιακή βοηθός: Εξήλθεν έξω! Λάμπρος Κωσταντάρας: Πάλι καλά που δεν εξήλθε μέσα...
Η γυναίκα μου τρελάθηκε
--------------------------------------------------------------------------------
Γεωργία Βασιλειάδου: Η ανηψιά μου κι εγώ είμαστε πάρα πολύ στενοχωρημένες γι' αυτό που συνέβη, κύριε. Είμαστε very very... πώς το λέτε εδώ στην Ελλάδα; Χολοσκασμένες!
Η Θεία απ' το Σικάγο
--------------------------------------------------------------------------------
Γεωργία Βασιλειάδου: Και θα μ' αφήσεις μόνη με τον ταξιτζή; Μίμης Φωτόπουλος: Ε, τώρα δε φοβάται πια. Σε συνήθισε.
Η ωραία των Αθηνών
--------------------------------------------------------------------------------
Μάρω Κοντού: Τι κάνεις βρε Παναγιώτη; Βρήκες καμιά δουλειά; Δημήτρης Νικολαίδης: Άνοιξα ένα μαγαζάκι, αλλά με κλείσανε μέσα. Μάρω Κοντού: Γιατί; Δημήτρης Νικολαίδης: Έ, βλέπεις... το άνοιξα με λοστό!
Μια Ιταλίδα απ΄ την Κυψέλη
--------------------------------------------------------------------------------
Λάμπρος Κωσταντάρας: Ποιανού είναι αυτές οι πυτζάμες; Ντίνος Ηλιόπουλος: Του πατέρα μου. Κουτί σας έρχονται! Ήταν άντρακλας ο πατέρας μου. Θρεφτάρι σωστό! Λάμπρος Κωσταντάρας: Καλά, κι εσύ ποιανού έμοιασες; Της μάνας σου; Ντίνος Ηλιόπουλος: Όχι, του κουμπάρου!
Να ζει κανείς ή να μη ζει;
--------------------------------------------------------------------------------
Θανάσης Βέγγος: Ώστε ψάλτης κύριε Δωρόθεε; Δωρόθεος: Ιεροψάλτης και μάλιστα αριστερός. Θανάσης Βέγγος: Ααα, της ΕΔΑ δηλαδή. Δωρόθεος: Όχι, των Αγίων Θεοδώρων. Θανάσης Βέγγος: Το ίδιο κάνει, Θεοδωρακικός!
Ο παπατρέχας
--------------------------------------------------------------------------------
(Κοιτάει ένα κάδρο)
Νίκος Σταυρίδης: Ρε συ, ο Παλαιών Πατρών Γερμανός είναι αυτός; Γιάννης Γκιωνάκης: Τσου! Έλληνας είναι!
Τα κίτρινα γάντια
--------------------------------------------------------------------------------
Κώστας Δούκας: Να σου βάλω αυτό; [Ένα κομμάτι μπακαλιάρο] Μαρίκα Νέζερ: Μπα, είναι πολύ μεγάλο! Κώστας Δούκας: Αυτό; Μαρίκα Νέζερ: Πολύ μικρό! Κώστας Δούκας: Τι νούμερο παπούτσι φοράς; Μαρίκα Νέζερ: 37, ξώφτερνο! Κώστας Δούκας: Ε, τότε μην το συζητάς, θα πάρεις αυτό οπωσδήποτε! Μαρίκα Νέζερ: Γιατί; Κώστας Δούκας: Περισσεύει να κάνεις και τακούνια!
Της κακομοίρας
--------------------------------------------------------------------------------
Κώστας Χατζηχρήστος: Κουβάλησες και την ανηψιά σου εδώ πέρα να μας κάνει την όμορφη! Κώστας Μεντής: Ποια ανηψιά μου βρε; Γυναίκα μου είναι! Κώστας Χατζηχρήστος: Γυναίκα σου; Δικιά σου; Κώστας Μεντής: Όχι του γείτονα! Με αγάπησε και με πήρε! Κώστας Χατζηχρήστος: Σ' αγάπησε; Τι αγάπησε από εσένα βρε κακομούστακε; [Προς τη γυναίκα]: Ο άντρας σου είναι αυτός; Γυναίκα: Ναι! Κώστας Χατζηχρήστος: Άντρας σου; Καλά να πάθεις! Τι του λιμπίστηκες του κομοδίνου; Εμείς αυτούς στο χωριό, τους πνίγουμε στο νεροχύτη για να μη χαλάσει η ράτσα!
Της κακομοίρας
--------------------------------------------------------------------------------
[Στο βενζινάδικο]
Μίμης Φωτόπουλος: Άντε, κάνε με επιλοχία! Βενζινάς: Τι; Μίμης Φωτόπουλος: Κοπάνα μου τρία γαλόνια!
Το σωφεράκι
--------------------------------------------------------------------------------
Νίκη Λινάρδου: Που μπορεί κανείς να κάνει ένα μπάνιο; Χρήστος Δοξαράς: Στο ποτάμι. Νίκη Λινάρδου: Μα εγώ θέλω ζεστό μπάνιο! Λάμπρος Κωσταντάρας: Στο ποτάμι, το Δεκαπενταύγουστο...
Υπάρχει και φιλότιμο
--------------------------------------------------------------------------------
Θανάσης Βέγγος: Αμάν.....Ο καζαμπούμπου!!!!! Επιβάτης: Πώς μαύρισες; Θανάσης Βέγγος: Ξέρω εγώ; Έφαγα φυστίκι αράπικο.... Επιβάτης: Που πας τώρα; Θανάσης Βέγγος: Να φάω γιαούρτι να ασπρίσω!!!!!
Μην είδατε τον Παναή
--------------------------------------------------------------------------------
-------------------- Μια μέρα η αυτού μεγαλειότης ο εαυτός μας, πρέπει να βγει από την αίθουσα του θρόνου και μαζί με τους αυλικούς του το νου και την καρδιά, να αποφασίσει για τον καταστατικό χάρτη της ζωής του...
|