ki an megalwsoume tote tha grapsoume mia allh zeibekia
Στο παρελθόν μου το βαρύ κανείς δεν έψαξε να βρει ποτέ την άκρη Μονάχος ήμουν μια ζωή της γειτονιάς μου η ντροπή και των γονιών το δάκρυ
Δάσκαλοι λόγια και ορμηνιές και του πατέρα οι φωνές να μη με νοιάζουν Τσιγάρα, γκόμενες, ποτά και όσα ήρθανε μετά μη σε ξαφνιάζουν
Θα μεγαλώσει και θα στρώσει λέγανε όλοι μα εγώ δεν άκουσα την γνώμη κανενός Δίπλα μου πέρασαν άγγελοι και διάβολοι Δική μου η κόλαση Δικός μου και ο ουρανός
Όσοι με ξέρανε καλά μου λέγαν άλλαξε μυαλά πριν μετανιώσεις Τον εαυτό σου μην σκορπάς και τους ανθρώπους που αγαπάς μην τους πληγώσεις
Χρώματα άλλαζε η ζωή και εγώ περίμενα να έρθει μια ευκαιρία Μα οι πόρτες ήτανε κλειστές και όλοι τριγύρω δικαστές και άγρια θηρία