Μια ευγενική ψυχή που πολύ σέβεται τον θεσμό και αγαπά όσον ολίγοι τον Πατριάρχη κάτι ετοιμάζει. <<Ετοιμάζω, μου λέγει μια έκπληξι για την συμπλήρωσι δεκαετίας από της εκλογής του <<παππού>> εις οικουμενικόν Πατριάρχην. Ξέρω ότι δεν θα κάμη γιορτές και πανηγύρια, μα εγώ κάτι θα κάμω. Και θα ξεκινήσω πρώτα απ’ την Πόλι>>.

Αυτά πριν από δυο μήνες περίπου.

‘Ηλθεν η ώρα και το <<τάμα>> εκπληρώνεται. Μια υπέροχη έκθεσις διακοσίων εγχρώμων φωτογραφιών σε μεγάλο μέγεθος, στο Χίλτον της Πόλης. ‘Ολες από τις περιοδείες τού Πατριάρχη ανά τον κόσμο. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης συναντά την Οικουμένη. Ταξιδεύει για να την συναντήση.

Φωτογραφίες από ώρες εκτενούς προσευχής σε πανίερα και πάνσεπτα προσκυνήματα, υπέρ <<ευσταθείας των αγίων τού Θεού Εκκλησιών, υπέρ καταστάσεως τού σύμπαντος κόσμου. Φωτογραφίες σε θάλασσες και βουνά. Στην αγαπημένη ‘Ιμβρο, στην μακρινή ‘Απω Ανατολή. Φωτογραφίες με προκαθημένους των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών, με θρησκευτικές και πολιτικές προσωπικότητες. Αλλά και με νήπια παπππάζοντα, με ανθρώπους τού μόχθου και τής Βιοπάλης, με τον λαό τού Θεού τον ευλογημένο και πολυαγαπημένο.

Ακόμη με αρνάκια στην αγκαλιά, πάνω σε υποζύγια ανηφορίζοντας στους «απορρώγας και αλικτύπους» βράχους της ‘Ιμβρου, με κατάλευκα περιστέρια, σύμβολα καταλλαγής και ειρήνης.

Δέκα χρόνια αγώνων και αγωνίας για την επισύστασι της Εκκλησίας. Δέκα χρόνια ευτυχισμένων στιγμών που μετά βίας καλύπτουν ώρες πολλές στεναγμών αλαλήτων, πικρών, κινδύνων εκ γένους, κινδύνων εν ψευδαδέλφοις.

Δέκα χρόνια έργου που δεν χωρεί σε διακόσιες φωτογραφίες ούτε και σε χιλιάδες άλλες, αλλ’ ούτε και σε μια κόλλα χαρτιού...

17 Νοεμβρίου Σάββατο πρός εσπέραν. Φυσά θρακίας, ξεροβόρι. Το θερμόμετρο όλο και πέφτει. Ο ουρανός μελαμβαφής, ο βόσπορος κελενός. Καί όμως! Η ομογένεια συγκεντρώνεται. Η αίθουσα στον ένατο όροφο του ξενοδοχείου γεμίζει. Και από αλλοεθνείς. Παρ’ όλο που είναι η πρώτη ημέρα τού ραμαζανίου.

Ο χώρος είναι υποβλητικός. ‘Ενας τεράστιος τρούλλος στη μέση σε ρυθμό οθωμανικό και γύρω οι φωτογραφίες, προσεχτικά βαλμένες, αριθμημένες.

‘Ερχεται και ο Πατριάρχης. Κόβει την κορδέλλα. Τον καλοσωρίζει ο υπεύθυνος της διοργανώσεως, ο πρόεδρος του Συνδέσμου αποφοίτων του Ζωγραφείου Λυκείου, ο κ. Λάκης Βίγκας. Λίγα λόγια, λιτά, μεστά σε τρείς γλώσσες. Στα Ελληνικά στα αγγλικά, στα τουρκικά.

Ομιλεί και ο φωτογράφος. Δυο μόνον λόγια ευχαριστίας για την τιμή που του έκαμε ο Πατριάρχης να έλθη. Λίγα τα λόγια του μα αμέτρητη η αγάπη του.

Ομιλεί και ο Πατριάρχης.

Ευχαριστεί όλους και για όλα. Δηλώνει ότι δεν είναι απλώς συγκινημένος αλλά συγκλονισμένος.‘Ηταν κάτι που ούτε καν φανταζόταν.

Αναφέρεται στην δεκαετία που πέρασε. Στους οραματισμούς του, στις προσδοκίες του. Ομιλεί για αγάπη και ειρήνη. Θρησκεία που για έμβλημά της έχει το μίσος δεν είναι θρησκεία, λέγει. Λέγει προσέτι ότι όλες οι προσπάθειες της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας εις εν κατατείνουν. Στην εδραίωσι της ειρήνης και της κατανοήσεως ανάμεσα σε λαούς και θρησκείες.

Υπενθυμίζει ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν είναι ένα άθροισμα τοπικών Εκκλησιών αλλά η μία, αγία, αποστολική και καθολική εκκλησία του Χριστού.

Ευχαριστεί θερμώς τον πιστό του ακόλουθο σε όλες του τις επίπονες περιοδείες ανά τον κόσμο. Αυτόν που έχει τραβήξει χιλιάδες φωτογραφίες γράφοντας με τρόπο μοναδικό την σύγχρονη εκκλησιαστική ιστορία. Αυτόν που κάνει την στιγμή αιωνιότητα. Τον φωτογράφο και δημοσιογράφο Νικόλαο Μαγγίνα.

Αυτόν που είχε κάνει το <<τάμα>>. Αυτόν που είχε υποσχεθή την έκπληξι. Το έκαμε, και το πέτυχε πέρα για πέρα. Απολύτως.

Και την ώρα που ο Πατριάρχης και οι λοιποί περιώδευαν μέσα στο χρόνο μιας δεκαετίας έρριξα μια ματιά προς τον Βόσπορο. Από ψηλά. Χιλιάδες φώτα έλαμπαν κι’ απ’ τις δυο ακτές του αειδινήτου Βοσπόρου. Νόμισα προς στιγμήν πως άναψαν γι’ αυτή και μόνο την σεμνή τελετή. Και αισθάνθηκα μέσα μου κάτι παράξενο.

Ο φιδωτός ο Βόσπορος γιόρταζε μαζί μας.

Σ’ ευχαριστούμε όλοι και για όλα από καρδιάς φίλε Νίκο Μαγγίνα

Αρχιμανδρίτης Δοσίθεος,

Ηγούμενος Μονής Τατάρνης

Post Extras