Hellenic Forums Omogenia - YASOU - Hellenism: Το Κλαμα Της Κατρινας

Είδα τα πρόσωπα,
που χαράχτηκαν στο πόνο,
Άκουσα τις φωνές,
που πνιγήκαν στο κλάμα,
Τις απελπισμένες ψυχές,
που επιδιώκαν ένα χέρι,
μια αναπνοή της ζωής,
ένα φτερό της ελπίδας,
Για να πετάξουν όπως ένα πουλί,
από το κοίλωμα του θανάτου,
Στο ήλιο του φως.

Είδα τις σκιές,
τις φλόγες της κολάσεως,
Το μάτι του δαίμονα,
που βασίλευε στο σύννεφο,
τις αθώες ζωές,
που απλώναν τα χέρια τους,
Ν αγγίξουν τη στεριά ,
του υψηλοτέρου εδάφους,
Προτού ανοίξει,
ο θάνατος τα φτερά του,
και τυλίξει τις ψυχές τους.

Αδελφοί,
δώστε μας τα χέρια σας,
Κράζανε φωνές,
Άσπροι, μαύροι, κίτρινοι,
είμαστε όλοι αδελφοί,
ρίξτε μας ένα σχοινί,
Να τραβηχτούμε από τη λάσπη,
πριν το μάτι από ανωτέρω,
Η περνώντας θύελλα,
μας απορροφήσει,
κι αφήσουμε την τελευταία,
αναπνοή μας,
Πνιγούν οι ψυχές
των καρδιών μας.

Δεν είδα κανένα χέρι,
να σταματά τα κύματα,
τον εμετό της αβύσσου,
Καμία ματιά απ τη στεριά,
δεν είχε τον οίκτο τους,
Τους άφησαν μόνο τους,
στο έλεος του Θεού,
Στο κατατρεγμό της μοίρας τους,
χωρίς συμπόνια δεν λυγίσαν,
από μια προσευχή κρατήθηκαν,
στον πάνω τούτο κόσμο.

~Αναλογίζομαι πόσες Κατρινες έχουν περάσει, πόσες θα περάσουν, και πόσοι ακόμη απ την στεριά, σαν στις κερκίδες θεατές θα παρακολουθούν χωρίς ένα χέρι να απλώσουν! ~

Tedkaps / Απο την Συλλογη μου ΠΕΝΝΑ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ"
www.poeticme.com

"Ο κόσμος θα ήταν πιο ασφαλές για να ζήσει κανείς εάν κυβερνόνταν από έναν ΠΟΙΗΤΗ!" /Tedkaps

Edited by Tedkaps (Sat Sep 16 2006 10:20 PM)

Post Extras