Είμαι ένας από αυτούς που θα του λείψεις πολύ φίλε μου waves. Πάντα τα πρωινά θα θυμάμαι τις ώρες ατελείωτου γέλιου που είχαμε μαζί. Πάλι θα χαμογελάω τώρα, αλλά πικραμένα όταν σε θυμάμαι. Είμαι σίγουρος ότι θα πας στον Παράδεισο γιατί είχες μια καλή και ευγενική ψυχούλα μόνο που τώρα αυτή η ψυχούλα ταξιδεύει... αλλού, σε άλλους κόσμους και άλλα μέρη. Σαν ελάχιστο φόρο τιμής θα ήθελα να θυμίσω εδώ μερικά από τα ποιήματά σου.
hlie giati? μόνο που δεν θα ξαναδείς αυτόν τον ήλιο στις διάφορες αποχρώσεις του.
Ούτε αυτό to hliovasilema θα ξαναδείς.
o thanatos upotaxthike στον Χριστό, όμως δυστυχώς εσύ υποτάχθηκες στον θάνατο.
Και ένα λουλούδι από μακριά
Αιωνία σου η μνήμη φίλε.
-------------------- Μια μέρα η αυτού μεγαλειότης ο εαυτός μας, πρέπει να βγει από την αίθουσα του θρόνου και μαζί με τους αυλικούς του το νου και την καρδιά, να αποφασίσει για τον καταστατικό χάρτη της ζωής του...
|