Hellenic Forums Omogenia - YASOU - Hellenism: από Παναγιώτη Τραϊανού

Μαύρες μέρες
έρχονται για τον ελληνισμό.

Τον έχει προδώσει η ηγεσία του
και "ξεπουλάει" πατρίδες αιώνων.

Θράκη, Κύπρος και Βόρειος Ήπειρος
βρίσκονται σε κίνδυνο.

Καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες ύποπτων κινήσεων από την πλευρά των ιμπεριαλιστών Αμερικανών. Αρωγοί στην προσπάθειά τους τα τοπικά "παρελκόμενα", οι οποίοι είναι πάντα έτοιμοι να υποστηρίξουν τις επιλογές τους. Άλλοτε με πρόσχημα την "ευαισθησία" και άλλοτε με πρόσχημα το διεθνές δίκαιο, συνεχώς αναμοχλεύουν ζητήματα, τα οποία άπτονται της εθνικής μας ασφάλειας. Ένα τέτοιο ζήτημα είναι και το ζήτημα της θρησκευτικής μειονότητας της Θράκης.
Το πρόβλημα της Θράκης και της μουσουλμανικής μειονότητας είναι "λυμένο" από τη συνθήκη της Λοζάνης. Με τις διεθνείς συνθήκες συμβαίνει το εξής: Οι διεθνείς συνθήκες είναι αυτές οι οποίες ακολουθούν τις ήδη διαμορφωμένες καταστάσεις και όχι το αντίθετο. Υπάρχει δηλαδή μια παγιωμένη κατάσταση και η συνθήκη αναλαμβάνει να την περιγράψει, για να τη διασφαλίσει. Όταν δημιουργείται μια νέα κατάσταση, δημιουργείται μια νέα συνθήκη για τους ίδιους λόγους …για να την περιγράψει και για να τη διασφαλίσει. Την "περιγράφει" με νόμους, ώστε να την εξασφαλίσει από την οποιαδήποτε απειλή.
Τα συστήματα αναλώνουν τις δυνάμεις τους για να δημιουργήσουν καταστάσεις, τις οποίες κατόπιν θα μονιμοποιήσουν μέσω των συνθηκών. Με τις εξουσίες τους δημιουργούν προηγούμενα και κατόπιν τα διασφαλίζουν μέσω των διεθνών συμφωνιών. Αυτή είναι η πάγια πολιτική των ισχυρών. Συνήθως το δίκιο των ισχυρών αποκτά νομική υπόσταση μετά το παράνομο των μεθοδεύσεών τους. Για όσο διάστημα λοιπόν οι ισχυροί διαμορφώνουν τις καταστάσεις όπως βολεύουν τα συμφέροντά τους, δεν διαπραγματεύονται με κανέναν. Όταν πλέον τις διαμορφώσουν στο επίπεδο που τους ικανοποιεί, "διαπραγματεύονται", για να έχουν τη δύναμη του διεθνούς νόμου με την πλευρά τους. Δεν υπάρχουν συνθήκες οι οποίες να είναι δημιουργήματα έξυπνων ή αφελών διαπραγματευτών και οι οποίες δημιουργούν εξελίξεις. Πάντα συμβαίνει το αντίθετο. Οι διαπραγματευτές πάντα διαχειρίζονται τις καταστάσεις που έχουν προηγουμένως δημιουργηθεί ακόμα και με τη χρήση βίας.

Το οικονομικό "τίμημα",
που εισέπραξαν οι μουσουλμάνοι της Θράκης,
προκειμένου να αποστερηθούν την εθνική τους ιδιότητα.

Η συνθήκη της Λοζάνης ήταν μια τέτοια συνθήκη, η οποία εξυπηρετούσε τα συμφέροντα των ισχυρών της εποχής εκείνης. Συνέφερε τους ισχυρούς να διαλύσουν την οθωμανική αυτοκρατορία και στη συνέχεια αυτήν τη διάλυση την "κλείδωσαν" μέσω της συνθήκης της Λοζάνης. Την μοίρασαν εκεί όπου τους συνέφερε να τη μοιράσουν και έδωσαν νομική υπόσταση στο μοίρασμα αυτό. Το γεγονός λοιπόν ότι η μειονότητα της Θράκης είναι θρησκευτική και όχι εθνική μειονότητα, δεν προέκυψε ως δια μαγείας ή εξαιτίας της πονηριάς κάποιας από τις διαπραγματευόμενες πλευρές. Μαγείες και πονηριές στο επίπεδο αυτό δεν υπάρχουν. Στο επίπεδο αυτό υπάρχουν μόνον συμφέροντα και απλά είναι θέμα τύχης να επωφεληθείς, αν τα συμφέροντά σου συμπλέουν με τα συμφέροντα των ισχυρών.
Ο νομικός ορισμός της συγκεκριμένης μειονότητας είναι κάτι το οποίο έχει ένα οικονομικό τίμημα και το οποίο ο ελληνικός λαός το έχει "πληρώσει". Δημιουργήθηκε κάποτε μια νέα κατάσταση και η συνθήκη εκείνη τη διασφάλισε. Κάποιοι πλήρωσαν, κάποιοι εισέπραξαν και συμφώνησαν μεταξύ τους. Αυτή η συμφωνία αποτελεί συνθήκη. Το γεγονός ότι η μειονότητα αυτή αρνήθηκε κάποτε την εθνική της ταυτότητα, οφείλεται στο ότι αποδέχθηκε μια "αποζημίωση". Το έκανε, γιατί προφανώς αυτό ήταν κάτι το οποίο την συνέφερε περισσότερο από κάποια άλλη επιλογή. Αν σήμερα κάποιοι από τους μουσουλμάνους της Θράκης αισθάνονται Τούρκοι, δεν υπάρχει πρόβλημα. Ας επιστρέψουν την "αποζημίωση" που τους δόθηκε και ας θέσουν τους εαυτούς τους στην προ της συνθήκης της Λοζάνης κατάσταση.
Τι σημαίνει αυτό; Το εξής απλό. Ας μαζευτούν όποιοι αισθάνονται Τούρκοι και ας διαπραγματευτούν εκ νέου με το ελληνικό κράτος. Ας παραδώσουν τα χωράφια τους και την περιουσία τους στο ελληνικό κράτος και ας επανεξετάσουν τους λόγους για τους οποίους μπορούν ή όχι να παραμείνουν στη χώρα και με ποια ιδιότητα. Απλά είναι τα πράγματα. Όποιος εκείνη την εποχή αισθανόταν Τούρκος, έμπαινε στη διαδικασία της ανταλλαγής των πληθυσμών. Όποιος, προκειμένου να σώσει την περιουσία του και τα χωράφια του, καταπίεζε αυτοβούλως τα εθνικά του αισθήματα, παρέμενε στην Ελλάδα ως Έλληνας μουσουλμάνος. Κανένας Τούρκος δεν κάθισε με τη βία στον ελλαδικό χώρο, εφόσον ο χώρος της Θράκης δεν κατακτήθηκε από τους Έλληνες. Δεν πήγαν στη Θράκη νέοι πληθυσμοί ως κατακτητές έποικοι και οι οποίοι θα έπρεπε να συνυπάρξουν με τους κατακτημένους.
Η Θράκη, εξαιτίας της κατάρρευσης της οθωμανικής αυτοκρατορίας, έγινε ανταλλάξιμο κεφάλαιο. Όταν κατέρρεε η πολυεθνική αυτοκρατορία, μοιράστηκε το κεφάλαιό της στους λαούς οι οποίοι την συνέθεταν. Η Θράκη ανήκε σ' αυτό το ανταλλάξιμο κεφάλαιο. Παραδόθηκε στους Έλληνες, για να εγκαταλείψουν τη Μικρά Ασία, η οποία με τη σειρά της παραδόθηκε με την ίδια λογική στους Τούρκους. Όσοι κατοίκησαν την Θράκη μετά τη συνθήκη της Λοζάνης, την κατοίκησαν υπό συγκεκριμένους όρους. Την κατοίκησαν ως Έλληνες. Σήμερα —και μάλιστα χωρίς να προηγηθεί κάποιο σοβαρό επεισόδιο καταπίεσης— δεν μπορεί ο οποιοσδήποτε μουσουλμάνος της Θράκης να δηλώνει Τούρκος. Όποιος αισθάνεται Τούρκος, εγκαταλείπει τη χώρα και πηγαίνει στην Τουρκία να ζητήσει "αποζημίωση" από τις δεσμευμένες περιουσίες των Μικρασιατών Ελλήνων της εποχής της μικρασιατικής καταστροφής.

Η εθνική ταυτότητα
αποτελεί περιουσιακό στοιχείο για έναν λαό.

Η εθνική ταυτότητα είναι για έναν λαό ό,τι το όνομα για τον κάθε άνθρωπο. Όλοι είμαστε άνθρωποι, αλλά δεν έχουμε όλοι το ίδιο όνομα. Το όνομα αυτήν τη διαφορετικότητα μεταξύ ομοίων περιγράφει. Είναι η ιστορία και το παρόν του ανθρώπου που το φέρει. Είναι ο κρίκος που τον συνδέει με την οικογένειά του και την ιστορία της. Κάτι ανάλογο γίνεται και με την εθνική ταυτότητα για έναν λαό. Η εθνική ταυτότητα περιγράφει και προσδιορίζει τη διαφορετικότητα μεταξύ των λαών, οι οποίοι όμως είναι όμοια ανθρώπινα σύνολα. Είναι ο κρίκος που συνδέει τον ζώντα λαό με τους νεκρούς προγόνους του. Είναι ο κρίκος που συνδέει τα μέλη του λαού μεταξύ τους. Η σχέση αυτής της ιδιότητας με τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι λίγο ιδιόμορφη.
Η δυνατότητα του ανθρώπου να αυτοπροσδιορίζεται και να διατηρεί την κληρονομιά της οικογένειάς του είναι αναφαίρετο δικαίωμα. Είναι δικαίωμα, το οποίο συγκαταλέγεται ανάμεσα στα υπόλοιπα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Όμως, οι διαφορές αρχίζουν από τη στιγμή που το δικαίωμα αυτό τίθεται σε ισχύ. Αποτελεί ανθρώπινο δικαίωμα να κατοχυρώσεις το όνομά σου. Από τη στιγμή όμως που το κατοχυρώνεις, μπορείς να το χειριστείς ως περιουσιακό στοιχείο. Είναι δηλαδή "διαπραγματεύσιμο" σε αντίθεση με άλλα δικαιώματα, τα οποία είναι "μη διαπραγματεύσιμα". Τι σημαίνουν αυτά τα οποία λέμε; Το εξής απλό. Επιτρέπεται, για παράδειγμα, σε κάποιον να "πουλήσει" το όνομά του, αλλά δεν του επιτρέπεται να "πουλήσει" την ελευθερία του.
Ο νόμος δηλαδή μπορεί να σου αναγνωρίσει την αλλαγή του ονόματός σου, αλλά δεν μπορεί να σου αναγνωρίσει την ιδιότητα του σκλάβου. Τα ανθρώπινα δικαιώματα δηλαδή απαγορεύουν τη διαπραγμάτευση μόνον για όσα θεωρούνται βάση και εκ των ουκ άνευ για τον άνθρωπο και τη φύση του. Δεν επιτρέπεται δηλαδή σε κάποιον να "αγοράσει" δικαιώματα, που υποβιβάζουν τον συνάνθρωπό του σε διαφορετικό όν. Δεν επιτρέπεται σε κάποιον να "πουλάει" δικαιώματα, που είναι θεμελιώδη για την ύπαρξή του. Ακόμα και να βρεις κάποιον βλάκα ή απελπισμένο, που να δέχεται υπό πληρωμή να ονομάζεται αγελάδα και να ζει με τα δικαιώματά της, ο νόμος δεν το δέχεται. Αντίθετα, τις "αγοραπωλησίες" των ονομάτων τις δέχεται.
Γιατί να θέλει ν' "αγοράσει" κάποιος το όνομα κάποιου άλλου; Για πολλούς λόγους. Αν έχεις για παράδειγμα έναν καραγκιόζη συγγενή, που με τη δραστηριότητά του σου προκαλεί προβλήματα —λόγω της συνωνυμίας—, μπορείς να τον πληρώσεις, για ν' αλλάξει το όνομά του. Το ίδιο γίνεται και για λόγους κληρονομικούς. Μπορεί, "αγοράζοντας" ένα όνομα, να αποκλείεις αυτόν που το κατείχε από μια κληρονομιά, η οποία έχει ως προϋπόθεση λήψης της το όνομα. Αν τον συμφέρει το πουλάει. Αν δεν τον συμφέρει δεν το πουλάει.
Σημασία έχει ότι μπορείς να διαπραγματευτείς το όνομά σου και ο νόμος ν' αναγνωρίσει την αλλαγή, χωρίς να ενδιαφερθεί για τα "πώς" και τα "γιατί" αυτής της αλλαγής. Δεν θα σου πει δηλαδή ο νόμος ότι εσύ είσαι ένας γνήσιος Παπαδόπουλος και δεν μπορείς να γίνεις Ελευθερόπουλος. Οι λόγοι για τους οποίους άλλαξες το όνομά σου δεν αφορούν και δεν ενδιαφέρουν τον νόμο. Άλλωστε υπάρχει πιθανότητα να το άλλαξες όχι γιατί είχε αξία και κάποιος ενδιαφερόταν για την αγορά του, αλλά γιατί μπορεί να σου ήταν επιζήμιο.
Αν είσαι γιος κάποιου διαβόητου ληστή ή ανώμαλου, σε συμφέρει να το αλλάξεις, για ν' απαλλαγείς από την ιστορία του πατέρα σου. Η οικογενειακή ιστορία δεν σημαίνει πάντα πλούτο και δόξα. Η οικογενειακή ιστορία μπορεί να είναι και κατάρα. Μπορεί να είναι "καρκίνος". Αλλάζοντας το όνομα, αρνείσαι την ιστορία σου και κάνεις μια καινούργια αρχή, όπως είναι δικαίωμά σου. Γιατί να σε αναγκάσει κάποιος να κουβαλάς ένα "βάρος", που μπορεί και να μην οφείλεται σε δικές σου επιλογές;
Τα ακριβώς ανάλογα συμβαίνουν και με την εθνική ταυτότητα. Ο κάθε λαός έχει το δικαίωμα του εθνικού αυτοπροσδιορισμού. Ο κάθε άνθρωπος έχει επίσης το δικαίωμα του εθνικού αυτοπροσδιορισμού. Αυτός ο αυτοπροσδιορισμός έχει χαρακτηριστικά περιουσιακού στοιχείου και είναι διαπραγματεύσιμος τόσο για τους λαούς ως σύνολο όσο και για τα μέλη τους ως άτομα. Υπάρχουν λαοί οι οποίοι "πούλησαν" την εθνική τους ταυτότητα για λόγους συμφέροντος. Λαοί είτε ισχυροί είτε αδύναμοι, που έκαναν μια τέτοια επιλογή για λόγους καθαρά οικονομικούς και οι οποίοι δεν έχουν σχέση με την ιστορία τους.
Γιατί να έκαναν ένα τέτοιο πράγμα; Για να ενταχθούν σε ένα νέο σύστημα πολύ πιο πλούσιο και ισχυρό από αυτό το οποίο θα διέθεταν, αν προσκολλούνταν στην εθνική τους ταυτότητα. Οι Αγγλοσάξονες των ΗΠΑ, για παράδειγμα, είναι μια τέτοια πανίσχυρη εθνική ομάδα, η οποία για λόγους συμφέροντος απεμπόλησε την εθνική της ταυτότητα. Επέλεξαν να είναι Αμερικανοί χωρίς εθνικά μειονοτικά δικαιώματα. Υπάρχουν άλλοι λαοί, που πέταξαν στα "σκουπίδια" την εθνική τους ταυτότητα, γιατί δεν τους άρεσε. Τέτοιοι είναι οι Ούννοι για παράδειγμα. Πού είναι οι Ούννοι; Χάθηκαν; Όχι βέβαια. Άλλαξαν την εθνική τους ταυτότητα με άλλες ταυτότητες. Υπάρχουν άλλοι λαοί, που "κρύβουν" την εθνική τους ταυτότητα. Τέτοιοι είναι οι Εβραίοι.
Το ίδιο γίνεται και στο επίπεδο του ανθρώπου σ' ό,τι αφορά την εθνική ταυτότητα. Υπάρχουν άνθρωποι που "πούλησαν" ως πρόσωπα την εθνική τους ταυτότητα. Προτίμησαν μια νέα για λόγους συμφέροντος. Οι μετανάστες των ΗΠΑ προτίμησαν, για το αντίτιμο μιας "πράσινης κάρτας", να δηλώσουν Αμερικανοί. Για μια πιο εύκολη ζωή έπαψαν να είναι Πολωνοί, Γερμανοί, Έλληνες κλπ.. Όλοι αυτοί εντελώς νόμιμα έκαναν αυτά τα οποία έκαναν. Αυτό που πρέπει να μείνει στον αναγνώστη είναι ότι οι άνθρωποι έχουν δικαίωμα να διαχειρίζονται ως ιδιοκτησία την εθνική τους ιδιότητα. Είτε για το κέρδος είτε από ντροπή είτε από φόβο, μπορούν να παρουσιάζονται με διαφορετικές εθνικές ταυτότητες από αυτές που περιγράφουν την πραγματική καταγωγή τους.
Από τη στιγμή λοιπόν που μπορείς να διαπραγματεύεσαι το όνομά σου ή την εθνική σου ταυτότητα, τελείς υπό τους νόμους που αφορούν το εμπόριο. Από τη στιγμή που αποδέχεσαι την "πληρωμή" για την αλλαγή, πρέπει να σεβαστείς τη συμφωνία. Ακόμα κι αν αποδεχθούμε το γεγονός ότι μετάνιωσες, δεν πρέπει να επανέλθουν τα δεδομένα στην προ της συμφωνίας εποχή; Δεν πρέπει να επιστρέψεις αυτά τα οποία πήρες, προκειμένου να το αλλάξεις; Αθετείς μια συμφωνία και όχι μόνον δεν πληρώνεις ρήτρα, αλλά έχεις την απαίτηση να διατηρήσεις και την αποζημίωση που έχεις ήδη λάβει; Επικαλείσαι τα ανθρώπινα δικαιώματα, για να ακυρώσεις μια απλή εμπορική πράξη, την οποία πραγματοποίησες συνειδητά και ήταν απόλυτα νόμιμη; Όταν δεν μας συμφέρει η νομιμότητα και το κόστος της, επικαλούμαστε τα ανθρώπινα δικαιώματα;

Αθετούν εμπορικού τύπου συμφωνίες
οι μουσουλμάνοι της Θράκης,
που δηλώνουν Τούρκοι.

Αυτό συμβαίνει σήμερα με μερικούς και βέβαια όχι με όλους τους μουσουλμάνους της Θράκης. Αθετούν τη συμφωνία που τους επέτρεψε να παραμείνουν στη Θράκη, αλλά για επιστροφή της αποζημίωσης δεν ακούσαμε κουβέντα. Για την "ταμπακέρα" ούτε λόγος. Το όλο πρόβλημα είναι μ' αυτήν την "ταμπακέρα"-αποζημίωση και τον λόγο που τους δόθηκε. Ενώ οι εθνικοί κορμοί τόσο των Ελλήνων όσο και των Τούρκων διατήρησαν το όνομά τους στους νέους χώρους όπου θα κατοικούσαν, κάποιοι Έλληνες και κάποιοι Τούρκοι το "πούλησαν", με αντίτιμο να εξακολουθήσουν να κατοικούν στο χώρο όπου εξ αρχής κατοικούσαν και άρα μακριά από την νέα εθνική τους περιουσία. Αυτή η "πώληση" ήταν απόλυτα νόμιμη. Όταν κάποιος χριστιανός της Κωνσταντινούπολης δηλώνει Έλληνας, είναι παράνομος. Όταν κάποιος μουσουλμάνος της Θράκης δηλώνει Τούρκος, είναι επίσης παράνομος. Τόσο παράνομος, που μπορεί να τιμωρηθεί άμεσα και χωρίς κανέναν ενδοιασμό από το κράτος στο οποίο ανήκει.
Είναι σαν κάποιος Έλληνας των ΗΠΑ, μόλις πάρει την "πράσινη κάρτα" για να παραμείνει στις ΗΠΑ, να παριστάνει τον εθνικιστή Έλληνα. Να προσπαθεί να ενώσει τους Ελληνοαμερικανούς για την "απελευθέρωσή" τους από τον αμερικανικό "ζυγό". Να διεκδικούν μια δική τους πολιτεία, για να ζήσουν ελεύθεροι. Γίνονται αυτά τα πράγματα; Όχι βέβαια. Με τις κλωτσιές θα φύγουν από τις ΗΠΑ σε μια τέτοια περίπτωση. Γιατί; Γιατί αθετούν μια συμφωνία. Στις ΗΠΑ βρίσκονται υπό όρους. "Πούλησαν" το δικαίωμα που θα τους ένωνε μεταξύ τους και το οποίο θα τους έδινε χαρακτηριστικά εθνικής μειονότητας. "Πούλησαν" ως άτομα το δικαίωμα να συνθέτουν λαό, ανεξάρτητα με τον αριθμό τους. Από τη στιγμή που το "πούλησαν", είναι Αμερικανοί.
Μέσα στις ΗΠΑ έχουν δικαιώματα ως Αμερικανοί και όχι σαν Έλληνες. Αν δεν τους αρέσει αυτή η κατάσταση, εγκαταλείπουν τη χώρα κι επιστρέφουν στην πατρίδα τους. Δεν είναι θέμα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Είναι θέμα το οποίο άπτεται του κοινού νόμου περί εμπορίου. Ο αμερικανικός νόμος δεν "γνωρίζει" ότι μέσα στις ΗΠΑ υπάρχουν Έλληνες. Οι Έλληνες για τον αμερικανικό νόμο έφταναν μέχρι το νησί Έλλις. Μετά "χάνονταν" μυστηριωδώς, αλλά αυτό δεν απασχολεί καθόλου τον νόμο. Πνίγηκαν, εξαφανίστηκαν ή γύρισαν πίσω; Who cares; Για τον νόμο, όσοι έμπαιναν στις ΗΠΑ δια μέσω αυτού του νησιού, ήταν απεθνικοποιημένοι υποψήφιοι Αμερικανοί. Υπέγραφαν ότι δεν ήταν τίποτε άλλο. Υπέγραφαν ότι έμπαιναν υπό δοκιμή στη χώρα και ότι η εθνικότητά τους ήταν "λευκή". Αν αυτοί οι Αμερικανοί κινηθούν εναντίον του κράτους, θα το βρουν μπροστά τους με όλα του τα "όπλα", κυριολεκτικά και μεταφορικά.
Αυτό συμβαίνει σήμερα στη Θράκη. Οι άνθρωποι, που κάποτε "πούλησαν" ως άτομα την όποια εθνική τους ταυτότητα, σήμερα θέλουν να συνθέσουν μειονότητα με εθνικά χαρακτηριστικά. Αυτό είναι παράνομο και δεν γίνεται. Το κακό γι' αυτούς τους όψιμους Τούρκους είναι ότι βρίσκονται σε χειρότερη κατάσταση από εκείνη που βρέθηκαν κάποτε οι πρόγονοί τους και η οποία οδήγησε στη συνθήκη της Λοζάνης. Γιατί; Γιατί τότε εκείνοι οι άνθρωποι παρέμειναν στην Ελλάδα ως Έλληνες πολίτες, διατηρώντας την περιουσία τους ως "αντιστάθμισμα" στη θρησκευτική μειονότητα των χριστιανών της Κωνσταντινούπολης, οι οποίοι επίσης διατήρησαν τις περιουσίες τους ως Τούρκοι πολίτες. Παρέμειναν στην Ελλάδα ως "αντιστάθμισμα" μιας μειονότητας, η οποία πλέον δεν υπάρχει.
Οι μουσουλμάνοι της Θράκης αποζημιώθηκαν, για να μην αναγνωρίζονται από τον ελληνικό νόμο σαν Τούρκοι και ό,τι αυτό συνεπάγεται για το κράτος, όπως αποζημιώθηκαν και οι χριστιανοί της Κωνσταντινούπολης, για να μην αναγνωρίζονται από τον τουρκικό νόμο σαν Έλληνες. Όταν ακόμα και ο ίδιος ο Πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης είναι υποχρεωμένος να δηλώνει Τούρκος πολίτης μιας χώρας με κυρίαρχη τη θρησκεία του Ισλάμ, έτσι και αυτοί είναι υποχρεωμένοι να δηλώνουν Έλληνες πολίτες μέσα στο ελληνικό κράτος με κυρίαρχη θρησκεία τη χριστιανική. Όπως οι χριστιανοί, που αισθάνονταν εθνικά Έλληνες, εγκατέλειψαν την Κωνσταντινούπολη μετά τη συνθήκη της Λοζάνης έτσι κι αυτοί είναι ελεύθεροι να εγκαταλείψουν τη χώρα σε περίπτωση που αισθάνονται Τούρκοι. Κανένας δεν θα τους εμποδίσει να το κάνουν.
Με το προηγούμενο μάλιστα της απάνθρωπης πολιτικής της Τουρκίας απέναντι στους χριστιανούς της Κωνσταντινούπολης, θα έπρεπε να είναι πολλαπλάσια πιο προσεκτικοί. Γιατί; Γιατί έπαψαν να υπάρχουν οι συνθήκες εκείνες, οι οποίες τους νομιμοποιούσαν στην Ελλάδα. Έπρεπε να είναι πολύ προσεκτικοί, γιατί η πονηριά δεν είναι χαρακτηριστικό μόνο των Τούρκων. Μπορεί και η Ελλάδα, μέσω συγκεκριμένων μεθοδεύσεων και προβοκατσιών, να δημιουργήσει ένα προηγούμενο, το οποίο θα οδηγήσει σε λαϊκή "αντίδραση" όμοια μ' αυτήν που είχε εκδηλωθεί στην Κωνσταντινούπολη και να τους "φορτώσει" στα τραίνα με προορισμό την Τουρκία. Όχλους με ξύλα και πέτρες δεν μπορούν να συνθέσουν μόνον οι Τούρκοι.
Η ειρωνεία εδώ είναι η εξής. Όλοι αυτοί οι όψιμοι εθνικιστές και κατά την άποψή τους Τούρκοι όχι μόνον δεν πιέστηκαν από το ελληνικό κράτος να παραμείνουν εντός της επικράτειάς του, αλλά παρέμειναν παρακαλώντας. Όχι μόνον δεν αισθάνθηκαν ότι "πούλησαν" μια εθνική ταυτότητα, αλλά προστατεύτηκαν από μια εχθρική εθνική ταυτότητα. Όχι μόνον δεν στερήθηκαν ατομικά δικαιώματα από αυτήν τους την πράξη, αλλά παρέμειναν στην Ελλάδα για να τα σώσουν.
Τι εννοούμε με όλα αυτά; Όλοι αυτοί, που σήμερα παριστάνουν τους Τούρκους της Θράκης εκ του πονηρού, αγνοούν τους λόγους για τους οποίους οι πρόγονοί τους παρέμειναν στην Ελλάδα. Στην Ελλάδα παρέμειναν ακριβώς επειδή δεν ήθελαν να είναι Τούρκοι. Τούρκοι για εκείνους τους πιστούς μουσουλμάνους ήταν οι εθνικοί κεμαλιστές Τούρκοι. Οι Τούρκοι ιδρυτές του κεμαλικού και αντιμωαμεθανικού κοσμικού κράτους της Τουρκίας. Οι Τούρκοι, που πολεμούσαν με πάθος τη θρησκεία τους και με τη βία ωθούσαν τους πληθυσμούς σε έναν ανεπιθύμητο "εξευρωπαϊσμό". Μ' αυτούς δεν ήθελαν να έχουν σχέσεις, γιατί απλούστατα ένιωθαν ότι απειλείται το βασικό ανθρώπινο δικαίωμά τους, το οποίο έχει σχέση με τη θρησκεία. "Πούλησαν" μια εθνική ταυτότητα την οποία δεν επιθυμούσαν και διατήρησαν το δικαίωμα να έχουν την πίστη τους. Παραχώρησαν στην Ελλάδα κάτι που τους ήταν "περιττό" και την δέσμευσαν να σέβεται νόμους γι' αυτά που θεωρούσαν θεμελιώδη.
Γιατί τα λέμε όλα αυτά τα σκληρά πράγματα; Όχι βέβαια γιατί έχουμε κάποια εμπάθεια απέναντι στους καθ' όλα συμπαθείς μουσουλμάνους της Θράκης, άσχετα αν οι ίδιοι αισθάνονται Έλληνες ή όχι. Όπως και να αισθάνονται εμείς τους αγαπάμε, γιατί αγαπάμε τους ανθρώπους. Το πρόβλημά μας είναι άλλο. Πιστεύουμε ότι πίσω από αυτό το θέμα υπάρχει μια μεθόδευση, που ξεφεύγει από τα όρια είτε του ελληνικού είτε του τουρκικού κράτους και βέβαια από τις δυνατότητες των κακομοίρηδων, που παριστάνουν τους Τούρκους στα καφενεία της Θράκης και βέβαια είναι υποχείρια κάποιων. Πιστεύουμε ότι κάποιοι τους χρησιμοποιούν, προκειμένου να δημιουργήσουν πρόβλημα, που μακροπρόθεσμα θα στραφεί εις βάρος του συνόλου του ελληνικού λαού και βέβαια του συνόλου της περιοχής της νοτιοανατολικής Ευρώπης.

Τεράστιες οι διαφορές μεταξύ των εθνικών μειονοτήτων
και όλων των υπολοίπων.

Για να καταλάβει ο αναγνώστης για τι είδους πρόβλημα μιλάμε, θα πρέπει να γνωρίζει μερικά βασικά πράγματα περί των μειονοτήτων και των δικαιωμάτων που απολαμβάνουν με βάση το διεθνές δίκαιο, το οποίο βέβαια αποτελεί τη βάση για τις διακρατικές συμφωνίες και συνθήκες. Υπάρχει τεράστια διαφορά μεταξύ μιας εθνικής μειονότητας και μιας θρησκευτικής μειονότητας. Η εθνική μειονότητα συνδέεται με την έννοια της ιδιοκτησίας του χώρου όπου αυτή κατοικεί ως σύνολο και όχι μόνον με την έννοια της προσωπικής ιδιοκτησίας. Η εθνική μειονότητα έχει δικαιώματα ψιλής κυριότητας πάνω στον χώρο όπου κατοικεί και όχι μόνον δικαίωμα επικαρπίας, το οποίο συνδέεται με την έννοια της απλής προσωπικής ιδιοκτησίας.
Τι σημαίνει αυτό; Το εξής απλό. Αρκεί να σκεφτεί κάποιος την εξής κατάσταση. Μπορούν για παράδειγμα, κάποιοι μεγαλοκτηματίες της Πελοποννήσου, να ανεξαρτητοποιηθούν από το ελληνικό κράτος και να φτιάξουν δικό τους κράτος πάνω στις προσωπικές τους ιδιοκτησίες; Όχι βέβαια. Γιατί; Γιατί τα χωράφια, που αποτελούν ιδιοκτησίες τους, τους ανήκουν μόνον στο επίπεδο της εκμετάλλευσης και άρα μόνον στο επίπεδο της επικαρπίας.
Στο επίπεδο της ψιλής κυριότητας αυτά τα χωράφια ανήκουν στον ελληνικό λαό. Στον λαό, που κατοικεί από τον Έβρο μέχρι την Κρήτη. Στον λαό, που πολέμησε για να τα αποκτήσει. Στον λαό, που, αν χρειαστεί, θα πολεμήσει ξανά για να τα προστατεύσει. Στον λαό, που με το αίμα του τα απέκτησε και στη συνέχεια τα πρόσφερε για εκμετάλλευση σε κάποια από τα μέλη του.
Από τη στιγμή που όλοι αυτοί είναι νόμιμοι ιδιοκτήτες με χαρτιά και με σφραγίδες του ελληνικού κράτους, σημαίνει ότι κατ' αρχήν αναγνωρίζουν αυτόν που εκδίδει τα χαρτιά αυτά και κατέχει αυτές τις σφραγίδες. Σημαίνει ότι αποδέχονται σε πρώτο βαθμό την ψιλή κυριότητα του λαού στον οποίο ανήκει το κράτος όπου δραστηριοποιούνται.
Όταν από μόνοι τους αποφασίσουν να συνθέσουν εθνικού τύπου μειονότητα, αλλάζουν τα πράγματα. Σε περίπτωση που διεκδικήσουν την ψιλή κυριότητα του χώρου όπου κατοικούν, σημαίνει ότι ως λαός πλέον έρχονται σε πολεμική σύγκρουση με τον λαό στον οποίο ανήκει ο χώρος αυτός.
Σημαίνει ότι αποποιούνται τα προσωπικά ιδιοκτησιακά τους δικαιώματα ως άτομα και ενεργούν ως λαός, που έρχεται σε σύγκρουση με έναν άλλο λαό. Ως λαός, που, αφού μετά τον αγώνα του αποκτήσει πατρίδα, θα ξαναμοιράσει προσωπικές περιουσίες με τους δικούς του νόμιμους τίτλους ιδιοκτησίας.
Αυτό σημαίνει ότι, αν οι Πελοποννήσιοι του παραδείγματός μας αποφασίσουν την αυτοδιάθεσή τους, θα έρθουν σε πολεμική σύγκρουση με τον ελληνικό στρατό. Με τον στρατό των ιδιοκτητών. Με τον στρατό, που μέλη του είναι διαφωνούντες Πελοποννήσιοι, Φλωρινιώτες, Χανιώτες, Ροδίτες, Κερκυραίοι, Ξανθιώτες, Λαρισαίοι κλπ.. Με ανθρώπους, οι οποίοι μπορεί να μην έχουν προσωπικές ιδιοκτησίες στην Πελοπόννησο, αλλά στην πραγματικότητα είναι οι ιδιοκτήτες της Πελοποννήσου.
Τα δικαιώματα δηλαδή των όποιων μειονοτήτων υπάρχουν μέσα σε ένα κράτος είναι περιορισμένα και δεν φτάνουν στην αυτοδιάθεση οποιουδήποτε τύπου. Είτε αυτή η αυτοδιάθεση αφορά το πολιτικό είτε το οικονομικό είτε το εκπαιδευτικό επίπεδο. Όσο ξεχωριστοί κι αν αισθάνονται κάποιοι Συνέλληνες, είναι υποχρεωμένοι να υπακούν στον εθνικό συνταγματικό νόμο. Δεν είναι μόνον υποχρεωμένοι να υπακούν στο ανώτατο επίπεδο, όπου δεν μπορούν να θεσμοθετήσουν εσωτερικούς νόμους της μειονότητας, αλλά είναι υποχρεωμένοι να υπακούν τον εθνικό νόμο ακόμα και στα πιο βασικά.
Ούτε τα προϊόντα που σου ανήκουν δεν μπορείς να εξάγεις χωρίς την άδεια του κράτους. Ούτε διαφορετικά βιβλία δεν μπορείς να χρησιμοποιήσεις στα σχολεία σου. Μπορεί τα προϊόντα να σου ανήκουν, μπορεί τα παιδιά να είναι δικά σου, αλλά είσαι υποχρεωμένος να κάνεις ό,τι προβλέπεται για όλους τους υπόλοιπους.
Αντίθετα με αυτήν την κατάσταση, όταν υπάρχει εθνική μειονότητα, έχουμε συμμετοχή της στο επίπεδο της ψιλής κυριότητας. Αν μια εθνική μειονότητα αποτελεί για παράδειγμα το 30% του πληθυσμού που κατοικεί έναν χώρο, της ανήκει το ακριβώς αντίστοιχο ποσοστό της ιδιοκτησίας του χώρου εκείνου. Οι εθνικές μειονότητες τα ιδιοκτησιακά τους δικαιώματα τα αντλούν από συνθήκες και συμβάσεις, που ξεπερνάνε τα όρια της δικαιοδοσίας του κράτους που τις "φιλοξενεί". Διατηρούν εσωτερικό δίκαιο, το οποίο είναι υποχρεωμένος ο εθνικός νόμος να σέβεται. Προϋπάρχουν αυτού του κράτους στον χώρο όπου αυτό εκτείνεται και παραμένουν εκεί με ειδικές συνθήκες, οι οποίες άπτονται του διεθνούς δικαίου και δεν αφορούν διακρατικές και διακοινοτικές συμφωνίες.
Η εθνική μειονότητα των Ιρλανδών στην Ιρλανδία προϋπάρχει του βρετανικού κράτους στην Ιρλανδία. Η εθνική μειονότητα των Ελλήνων στην Αλβανία προϋπάρχει του αλβανικού κράτους στον ίδιο χώρο. Αυτές οι μειονότητες δεν "γεννήθηκαν" για τον οποιονδήποτε λόγο μέσα στο κράτος που τους φιλοξενεί και κατά παράβαση των εθνικών του νόμων. Αυτοί οι οποίοι τις συνθέτουν δεν έγιναν ιδιοκτήτες και δεν παρέμειναν στον χώρο αυτόν με χαρτιά και σφραγίδες του κράτους το οποίο πιθανόν να αντιλαμβάνονται ως κράτος ξένων. Οι ιδιοκτησίες τους υπάρχουν εξαιτίας χαρτιών και σφραγίδων της διεθνούς κοινότητας. Η ύπαρξή τους δεν είναι υπόθεση του κράτους στο οποίο ανήκουν. Η ύπαρξή τους διασφαλίζεται από το διεθνές δίκαιο.
Τι σημαίνει αυτό; Ότι μια τέτοια εθνική μειονότητα έχει αυξημένα δικαιώματα. Σημαίνει ότι η μειονότητα αυτή μπορεί, κάτω από συνθήκες που προβλέπονται από το διεθνές δίκαιο, να ζητήσει μέχρι και την αυτοδιάθεσή της —μερική ή ολική—. Αν δεν γίνονται σεβαστά τα δικαιώματά της και καταπιέζεται, μπορεί να αντιδράσει και να μην εμπίπτει στους εσωτερικούς νόμους του κράτους. Μπορεί να καταφύγει απευθείας στα διεθνή δικαστήρια. Οι αγωνιστές της να είναι εθνικοί ήρωες και όχι τρομοκράτες. Είναι μειονότητα, που μπορεί να έχει μέσα της ανεπτυγμένα εσωτερικά όργανα εξουσίας απόλυτα νόμιμα. Είναι μειονότητα, που συμμετέχει σε όλα τα όργανα του κράτους με ορατή την εθνική της ταυτότητα.
Αυτή η μειονότητα προστατεύεται ακόμα κι όταν κάποια από τα μέλη της λειτουργούν με τρόπο εχθρικό απέναντι στο κράτος στο οποίο ανήκει η κοινότητά τους. Αυτή η μειονότητα προστατεύεται όταν καλλιεργεί τη "διαφορετικότητά" της. Μπορεί να συμμετέχει σε κοινά προγράμματα πολιτισμικής ή εκπαιδευτικής συνεργασίας με όποιο κράτος επιθυμεί. Μπορεί δηλαδή να εκπαιδεύει τα παιδιά της με εκπαιδευτική ύλη και βιβλία που ανήκουν σε άλλο κράτος από αυτό στο οποίο ανήκει διοικητικά. Μπορεί να διοχετεύει, μέσω του μαθήματος της ιστορίας, την προπαγάνδα του γειτονικού κράτους ανάμεσα στα μέλη της. Μπορεί να γιορτάζει επετείους τραυματικές για τους υπόλοιπους.
Δικαιώματα όμως σημαίνουν και υποχρεώσεις. Όταν το κράτος στο οποίο ανήκει η μειονότητα σέβεται απόλυτα τις υποχρεώσεις του αντιλαμβανόμαστε ότι δημιουργεί ανάλογες υποχρεώσεις και στην μειονότητα. Υποχρεώσεις που είναι θεμελιώδεις για την κοινή ασφάλεια. Τι σημαίνει αυτό; Η εθνική μειονότητα μόνο από δικά της σφάλματα μπορεί να δημιουργήσει συνθήκες που την απειλούν. Συνθήκες που μπορούν να την εξαφανίσουν. Πως μπορεί να το κάνει αυτό; Κάνοντας αυτά που ρητά απαγορεύονται.
Απαγορεύεται ρητά να συνεργαστεί με εχθρική δύναμη εις βάρος του κυρίαρχου κράτους. Είναι νόμιμος «συγκάτοικος» και πρέπει να προσέχει ποιους βάζει και με ποιο σκοπό μέσα στο κοινό «σπίτι». Δεν μπορεί να συνεργαστεί με έναν κατακτητή για παράδειγμα και μετά την όποια δυσμενή εξέλιξη της επιλογής της να θέλει να επιβιώσει.
Όχι δικαιώματα δεν θα της αναγνωριστούν αλλά ούτε το δικαίωμα της επιβίωσης δεν θα εξασφαλίσει. Συμμετέχει σε πολεμική ενέργεια και θα πληρώσει κόστος τέτοιας ενέργειας. Επιχειρεί βιαίως να αλλάξει το μερίδιο της και ρισκάρει να το χάσει με ανάλογο τρόπο. Έτσι για παράδειγμα «εξαφανίστηκε» η εθνική μειονότητα των Αλβανών της Ελλάδας. Των λεγόμενων Τσάμηδων. Συνεργάστηκαν με τους κατακτητές και έφυγαν αδιαμαρτύρητα και κλοτσηδόν από την χώρα.
Ακολούθησαν τους κατακτητές την ίδια μέρα που αποχωρούσαν από την χώρα. Ούτε την επομένη δεν ρίσκαραν να φύγουν. Μαζί τους έφυγαν για να μην κινδυνεύσουν. Τυχεροί ήταν που έσωσαν και τις ζωές τους γιατί θα μπορούσαν ακόμα και αυτές να χάσουν. Σε μια εποχή άγρια όπου το αίμα έρεε άφθονο ήταν η καλύτερη επιλογή τους. Σε μια εποχή που οι Έλληνες σφάζονταν μεταξύ τους για ιδεολογικούς λόγους τίποτε δεν θα έσωζε ξένους που τους πρόδωσαν.
Επίσης απαγορεύεται ρητά για μια εθνική μειονότητα να μεθοδεύει ιμπεριαλιστικές πρακτικές οι οποίες αλλάζουν τα δεδομένα της ύπαρξής της. Απαγορεύεται για παράδειγμα να ασκεί τον ιμπεριαλισμό των φτωχών και αγραμμάτων. Τον ιμπεριαλισμό της «μήτρας». Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; Να πάρει «γραμμή» η μειονότητα για υπεργεννητικότητα των μελών της. Να προσπαθήσει με έμμεσο τρόπο να αλλάξει τα πληθυσμιακά δεδομένα φιλοδοξώντας να αλλάξει με αυτόν τον τρόπο το μερίδιο της στην ψιλή κυριότητα του χώρου όπου κατοικεί.
Αυτό απαγορεύεται. Το μερίδιο της κάθε εθνικής κοινότητας καθορίζεται με βάση την αρχική συνθήκη και άρα με βάση τα πληθυσμιακά δεδομένα της εποχής που συνάφθηκε η συνθήκη. Τα μερίδια αλλάζουν με πόλεμο και όχι από τον ιμπεριαλισμό των «κουνελιών». Αν σε αντιληφθεί το κυρίαρχο κράτος έχει το δικαίωμα να σε περιορίσει και στην έσχατη περίπτωση να σου δώσει το αρχικό σου μερίδιο και να τελειώνει μαζί σου.
Με αυτόν τον ύπουλο τρόπο έχασαν οι Σέρβοι το Κόσσοβο. Οι Αλβανοί στα «βουβά» άλλαξαν τα πληθυσμιακά δεδομένα και όταν αισθάνθηκαν ισχυροί ζήτησαν νέα δικαιώματα και άρα ζήτησαν αύξηση του εθνικού τους μεριδίου. Με τις «πλάτες» της Δύσης προκάλεσαν έναν πόλεμο εξυπηρετώντας τα συμφέροντά της. Έκαναν αυτό που απαγορεύεται. Ξεπέρασαν τα όρια και μπήκαν εκεί που δεν πρέπει. Όχι μόνο άσκησαν τον ιμπεριαλισμό της «μήτρας» αλλά έβαλαν και ξένο μέσα στο «σπίτι».
Αν κάποτε οι Δυτικοί εγκαταλείψουν το Κόσσοβο μόνο ο Θεός μπορεί να τους βοηθήσει. Χίλια χρόνια να περάσουν οι Σέρβοι θα τους περιμένουν. Δεν υπάρχει λαός στον κόσμο που να αποδέχεται να χάσει μέρος της πατρίδας του χωρίς να αντιδράσει. Δεν υπάρχει λαός στον κόσμο που να συγχωρεί την προδοσία εθνικής μειονότητας. Οι Αλβανοί του Κοσσόβου στην πραγματικότητα έθεσαν τα δεδομένα για να εκδιωχθούν για πάντα από το Κόσσοβο. Αν φύγουν από εκεί οι Δυτικοί θα δούμε νέους «Τσάμηδες».
Από την άλλη πλευρά η θρησκευτική μειονότητα είναι μειονότητα περιορισμένων δικαιωμάτων. Είναι μειονότητα, της οποίας τα δικαιώματα εξαντλούνται στο επίπεδο της θρησκείας. Προστατεύεται από τους διεθνείς νόμους μόνον σε θέματα λατρείας. Από νόμους γενικούς και οι οποίοι αφορούν τους πάντες. Δεν υπάρχουν νόμοι ειδικοί για την περίπτωσή της όπως συμβαίνει με τις εθνικές μειονότητες.
Ελέγχεται το κυρίαρχο κράτος μόνον για το εάν σέβεται τους νόμους περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο θέμα της ανεξιθρησκίας. Στα μέλη της επιτρέπεται μόνον η καλλιέργεια της θρησκευτικής διαφορετικότητας και τίποτε άλλο. Οποιαδήποτε συνεργασία της με άλλο κράτος εμπίπτει στους νόμους περί εθνικής προδοσίας. Ακόμα και στο θέμα της εκπαίδευσης ακολουθεί το εκπαιδευτικό πρόγραμμα που προβλέπεται για όλους, πλην του μαθήματος των θρησκευτικών. Δεν έχει κανένα άλλο δικαίωμα. Σε όλα τα υπόλοιπα είναι όμοια με τους "Πελοποννήσιους" του παραδείγματός μας. Δεν έχουν κανένα ειδικό δικαίωμα πάνω στην ψιλή κυριότητα του χώρου όπου κατοικούν.
Στην περίπτωση λοιπόν των μουσουλμάνων της Θράκης το σύνολο των δικαιωμάτων τους περιορίζονται μόνον στο επίπεδο της θρησκευτικής μειονότητας. Για τον νόμο η όποια εθνική τουρκική μειονότητα υπήρχε στη Θράκη μετακινήθηκε στην ανταλλαγή των πληθυσμών. Ό,τι απέμεινε στη Θράκη απέμεινε υπό ειδικούς όρους, οι οποίοι βασίζονται στη συνθήκη της Λοζάνης. "Πέθανε" η εθνική μειονότητα των Τούρκων, που υπήρχε πριν τη συνθήκη και κατόπιν αυτής "γεννήθηκε" μια θρησκευτική μειονότητα Ελλήνων.
Για τη συνθήκη και άρα για τον νόμο δεν έχει καμία σημασία αν τα ίδια άτομα ήταν αυτά τα οποία παρέμειναν στον χώρο με άλλη ιδιότητα. Από τη στιγμή που παρέμειναν, σημαίνει ότι αποδέχθηκαν τους όρους της συνθήκης και άρα τα ίδια άτομα ως μειονότητα "γεννήθηκαν" με άλλη ιδιότητα. Αποζημιώθηκαν και "ξαναγεννήθηκαν".
Από τη στιγμή που οι Τούρκοι ως εθνική ομάδα αποφάσισαν να μετακινηθούν με την ανταλλαγή των πληθυσμών, αυτό σημαίνει ότι έχασαν το δικαίωμα ψιλής κυριότητας στη Θράκη. Το "πούλησαν", όπως ήταν μέσα στα δικαιώματά τους. Οι Τούρκοι δηλαδή ως έθνος πούλησαν εθνική "περιουσία" στα Βαλκάνια και πήραν εθνική "περιουσία" στη Μικρά Ασία. Το ίδιο έκαναν και οι Έλληνες στη Μικρά Ασία. Εγκατέλειψαν τα δικαιώματά τους. Όσοι μετακινήθηκαν παρέμειναν Έλληνες, επιστρέφοντας στην Ελλάδα. Όσοι παρέμειναν εκεί έμειναν ως Τούρκοι, που απλά είναι χριστιανοί.
Το ακριβώς ανάλογο έγινε και από την άλλη πλευρά. Όσοι Τούρκοι μετακινήθηκαν από τη Θράκη παρέμειναν Τούρκοι. Όσοι Τούρκοι παρέμειναν στη Θράκη, σημαίνει πως αποδέχθηκαν το γεγονός ότι δεν έχουν εθνικά δικαιώματα ψιλής κυριότητας στη Θράκη. "Ξαναγεννήθηκαν" με νέα χαρακτηριστικά και πήραν ως αποζημίωση τη νομιμοποίηση της παλιάς τους περιουσίας. Όταν όμως "γεννιέσαι" μετά την ίδρυση του κράτους στο οποίο ανήκεις, δεν μπορείς να συνθέσεις εθνική μειονότητα. Συνθέτεις ειδικού τύπου μειονότητα, η οποία προστατεύεται από άλλου τύπου νόμους. Εθνικούς νόμους, οι οποίοι άπτονται των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά που δεν έχουν σχέση με τις διεθνείς συμφωνίες, οι οποίες προστατεύουν τις εθνικές μειονότητες.

Όποιος δηλώνει Τούρκος στη Θράκη
απειλεί το Σύνταγμα με κατάλυση.

Εκ των δεδομένων δηλαδή όλοι αυτοί οι όψιμοι Τούρκοι θα πρέπει να γνωρίζουν ότι, αν κινηθούν στο προσωπικό επίπεδο σαν αντιπρόσωποι εθνικής μειονότητας, θα κινδυνεύουν εξαιτίας του συνταγματικού νόμου περί προδοσίας. Αν κινηθούν στο συλλογικό επίπεδο, θα έρθουν αντιμέτωποι με τον στρατό του λαού στον οποίο ανήκει ο χώρος όπου κατοικούν. Θα κινδυνεύσουν δηλαδή με αφανισμό, χωρίς να υπάρχει πιθανότητα να εξασφαλίσουν τη βοήθεια του διεθνούς δικαίου.
Θα παραμείνουν εσωτερικό πρόβλημα της χώρας. Θα παραμείνουν Έλληνες, που προσπαθούν να καταλύσουν το Σύνταγμα και να διαλύσουν το κράτος. Θα τιμωρηθούν με τον πιο σκληρό τρόπο ως προδότες Έλληνες και όχι σαν "ήρωες" Τούρκοι ή σαν "φανατικοί" μουσουλμάνοι. Θα αντιμετωπίσουν τις συνθήκες που αντιμετώπισαν οι Έλληνες κομμουνιστές, οι οποίοι έκαναν επί χρόνια δωρεάν "τουρισμό" στα ξερονήσια.
Αυτά δεν τα λέμε εμείς, επειδή είμαστε φασίστες. Αυτά τα λέει το Σύνταγμα, που διασφαλίζει με "κάθε μέσο" την ακεραιότητα της χώρας. Όποιος λοιπόν επικαλείται τον συνταγματικό νόμο και τα ανθρώπινα δικαιώματα, για να δημιουργήσει τουρκικό σύλλογο στη Θράκη, θα πρέπει να γνωρίζει τι λέει ο νόμος, πριν ενεργοποιήσει ένστικτα που θα τον κάνουν να κλάψει.

Η δημοκρατία είναι απίστευτα σκληρή απέναντι σ' αυτούς,
που αντιλαμβάνεται ως εχθρούς του λαού.

Πολλοί νομίζουν ότι η δημοκρατία είναι αφελής και προσπαθούν να την εκμεταλλευτούν. Η δημοκρατία όχι μόνον δεν είναι αφελής, αλλά είναι και τρομερά βίαιη. Έχει "δόντια", που μπορούν να τσακίσουν τον οποιονδήποτε. Γιατί; Γιατί το Σύνταγμά της είναι βίαιο και το επιτρέπει. Για το Σύνταγμα κάποιος είναι "άνθρωπος" με τα αντίστοιχα δικαιώματα μόνον όταν αυτός βρίσκεται "μέσα" σ' αυτό. Όταν αυτός ο "άνθρωπος" για τον οποιονδήποτε λόγο βρίσκεται "εκτός" και άρα προσπαθεί να το καταλύσει, αντιμετωπίζεται από το Σύνταγμα ως όν ήσσονος σημασίας και βέβαια κινδυνεύει άμεσα με βίαιο θάνατο.
Ας φανταστεί δηλαδή ο αναγνώστης μια ταράτσα ουρανοξύστη. Για όσο διάστημα κάθεσαι σ' αυτήν την ταράτσα είσαι όχι μόνον προνομιούχος, αλλά και ασφαλής. Αν για τον οποιονδήποτε λόγο εσύ αρχίσεις και περιφέρεσαι στα όριά της, πρέπει να γνωρίζεις τον κίνδυνο. Αν την εγκαταλείψεις, θα τσακιστείς. Δεν θα τσακιστείς επειδή είναι κακή η ταράτσα. Θα τσακιστείς, επειδή αυτή είναι η φυσική συνέπεια της πράξης σου.
Όταν ένας λαός έχει χύσει τόνους αίματος, για ν' αποκτήσει μία πατρίδα, είναι αφέλεια να πιστεύεις ότι μπορείς να τη διαλύσεις χωρίς κόστος. Όταν ένας λαός έχει χύσει τόνους αίματος, για ν' αποκτήσει ένα δίκαιο Σύνταγμα, είναι αφέλεια να πιστεύεις ότι μπορείς να το καταλύσεις χωρίς κόστος. Είναι αφέλεια να πιστεύεις ότι θα σεβαστεί κάποιος τα ανθρώπινα δικαιώματά σου. Όταν εσύ δεν σέβεσαι τη θυσία εκατομμυρίων ανθρώπων, μην περιμένεις να σε σεβαστούν, όταν πας να την ακυρώσεις. Ούτε το DNA σου θα προλάβεις να σώσεις.
Το Σύνταγμα, δηλαδή, μια οποιαδήποτε μειονότητα —πλην του εθνικού τύπου, για την οποία υποχρεωτικά έχει ειδική πρόβλεψη στις διατάξεις του— την αντιμετωπίζει με όλα τα "μέσα". Είτε η μειονότητα αυτή είναι φυλετική (έγχρωμοι) είτε θρησκευτική (μουσουλμάνοι) είτε ιδεολογική (κομμουνιστές) είτε εγκληματική (Εβραίοι), πάντα θα κινδυνεύει με τιμωρία, σε περίπτωση που αμφισβητεί τα όσα το Σύνταγμα θεωρεί δεδομένα. Πάντα θα κινδυνεύει, όταν με τη δραστηριότητά της απειλεί βασικούς συνταγματικούς νόμους. Θα κινδυνεύει με φυλάκιση, εκτόπιση, απέλαση ή ακόμα και εγκλεισμό σε ειδικά στρατόπεδα επιμόρφωσης.
Δεν μιλάμε βέβαια για τις οριακές πρακτικές των επαγγελματιών "ανθρωπιστών", όπως είναι οι Εβραίοι, που κυβερνούν το Ισραήλ. Οι Εβραίοι για παράδειγμα, όταν αντιλαμβάνονται απειλή του κράτους του Ισραήλ, αρχίζουν τις "προληπτικές" δολοφονίες.
Τα δικαιώματα των εθνικών μειονοτήτων δεν "παράγονται" μέσα από τις διατάξεις του Συντάγματος. Δεν "παράγονται" μέσα από τις διατάξεις περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι εθνικές μειονότητες, όταν υπάρχουν μέσα σε ένα κράτος, καλύπτονται από ειδικές διατάξεις μέσα στο Σύνταγμά του. Διατάξεις, οι οποίες επιβάλλονται στο κράτος από τη διεθνή κοινότητα, προκειμένου να το αναγνωρίσει ως τέτοιο. Διατάξεις, οι οποίες επιβάλλονται από τις ίδιες τις μειονότητες, προκειμένου να μην το απειλούν μόνιμα με διάλυση. Αυτές οι διατάξεις αποτελούν βασικό στοιχείο της ιδρυτικής πράξης ενός κράτους.
Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; Η περίπτωση του Αγίου Όρους είναι ενδεικτικό παράδειγμα αυτού του είδους των ειδικών συνταγματικών διατάξεων. Το άβατο και η διασφάλιση της απρόσκοπτης λατρείας των μοναχών στο Άγιο Όρος δεν "παράγεται" από τους νόμους περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το ελληνικό κράτος δεν "σέβεται" την απαίτηση των μοναχών, επειδή είναι "ευαίσθητο". Το ελληνικό κράτος σέβεται την απαίτηση των μοναχών, γιατί υπάρχει ειδικός νόμος μέσα στο Σύνταγμα, που το υποχρεώνει να σέβεται τον τρόπο λειτουργίας του Αγίου Όρους. Στην αντίθετη περίπτωση δεν θα έχουν πρόβλημα οι μοναχοί αλλά το ίδιο το ελληνικό κράτος, εφόσον ο μη σεβασμός του κράτους στις υποχρεώσεις του μπορεί να θέσει θέμα απόσχισης του Αγίου Όρους από την ελληνική επικράτεια.
Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τις εθνικές μειονότητες, οι οποίες έχουν κυριαρχικά δικαιώματα στους χώρους όπου κατοικούν. Αυτές οι μειονότητες, όταν υπάρχουν μέσα σε ένα κράτος, περιγράφονται στο Σύνταγμα με ειδικές διατάξεις. Διατάξεις, οι οποίες υποχρεώνουν το κράτος να συμπεριφέρεται με συγκεκριμένο τρόπο, γιατί στην αντίθετη περίπτωση θα έρθει αντιμέτωπο με τα όσα προβλέπονται κι αυτό θα του είναι εξαιρετικά δυσάρεστο. Τέτοιου είδους ειδικές διατάξεις, που να αφορούν τη μειονότητα της Θράκης, δεν υπάρχουν στο ελληνικό Σύνταγμα. Τα μέλη αυτής της μειονότητας απλά προστατεύονται για τα θρησκευτικά τους δικαιώματα, όπως θα προστατευόταν ο οποιοσδήποτε Έλληνας για την όποια θρησκευτική του επιλογή.
Από τη στιγμή λοιπόν που δεν σε προστατεύει το Σύνταγμα σαν εθνική μειονότητα, ευνόητο είναι ότι σε αντιλαμβάνεται ως εχθρό όταν την παριστάνεις αυθαίρετα. Το Σύνταγμα όμως είναι βίαιο απέναντι σε όποιους θεωρεί εχθρούς του. Το θέμα είναι ότι, πολύ πριν αρχίσουν αυτά τα βίαια μέτρα, το Σύνταγμα προειδοποιεί. Σου δίνει την πληροφορία για το τι ακολουθεί σε περίπτωση απειλής του. Επειδή ακριβώς η αντίδρασή του μπορεί να είναι ακραία και απόλυτα βίαιη, επιτρέπει στο κράτος —για καθαρά ανθρωπιστικούς λόγους— να δράσει προληπτικά.
Το Σύνταγμα δίνει τη δυνατότητα στο κράτος να μετακινεί όποιον θέλει όπου θέλει, προκειμένου να μειώσει την επικινδυνότητά του. Από ποια συγκεκριμένη διάταξή του προκύπτει αυτό; Από καμία. Προκύπτει έμμεσα. Από τη στιγμή που ένα κράτος για λόγους αυτοπροστασίας μπορεί να αιματοκυλήσει τους εχθρούς του, σημαίνει ότι μπορεί να δοκιμάσει όλους τους δυνατούς αναίμακτους τρόπους για να τους περιορίσει. Πολύ πριν αναγκαστεί να σκοτώσει αυτόν τον οποίο αντιλαμβάνεται ως θανάσιμο εχθρό του, δοκιμάζει άλλους τρόπους για να τον εξαλείψει ως απειλή. Ένας τέτοιος τρόπος είναι η μετακίνησή του από τον χώρο που τον καθιστά επικίνδυνο. Μετακίνησή του από τον χώρο που του δίνει τη δυνατότητα να τον εκμεταλλεύεται, προκειμένου να επιτύχει τους παράνομους στόχους του.
Πλην των εθνικών μειονοτήτων όλοι οι υπόλοιποι μπορούν ανά πάσα στιγμή να μετακινηθούν υποχρεωτικά, αν αντιμετωπιστούν ως εθνικώς επικίνδυνοι. Μετακίνηση, που μπορεί να είναι από μια φυλακή έως ένα μέρος της επικράτειας, το οποίο θα θεωρηθεί κατάλληλο. Το κράτος, για λόγους εθνικών συμφερόντων, μπορεί να τους απαλλοτριώσει τις περιουσίες και να τους σκορπίσει στο σύνολο της επικράτειάς του. Είναι απλά υποχρεωμένο να τους αποζημιώσει για την περιουσία που θα τους στερήσει. Είναι υποχρεωμένο να σεβαστεί μόνον τις απόλυτα βασικές διατάξεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Από εκεί και πέρα μπορεί να τους "ξεκολλήσει" από τον χώρο στον οποίο η μεγάλη συγκέντρωσή τους τούς καθιστά επικίνδυνους. Μπορεί δηλαδή στην περίπτωσή μας τις οικογένειες των μουσουλμάνων της Θράκης να τις μετακινήσει σε χώρους αμιγώς χριστιανικούς, να τις απομονώσει και ως εκ τούτου να τις ελέγχει. Ελέγχεται απόλυτα μια θρακική μουσουλμανική οικογένεια μέσα στην "καρδιά" της Μάνης. "Ξεχνάει" μέσα σε μια γενιά την ιστορία της μακριά από τον τόπο που της την "θυμίζει".
Αν λοιπόν αυτοί όλοι αισθάνονται εσχάτως Τούρκοι, θα πρέπει να γνωρίζουν τι προβλέπει ο νόμος γι' αυτούς που "ξύπνησαν" απότομα. Τι προβλέπει; Ότι πρέπει να παραδώσουν τις περιουσίες τους δωρεάν στο κράτος και να φύγουν από τη χώρα με άδεια χέρια. Γιατί; Γιατί θα πρέπει να διαπραγματευτούν ξανά τη θέση τους μέσα στο ελληνικό κράτος. Όμως, αυτό είναι κάτι το οποίο τώρα πλέον δεν τους συμφέρει. Γιατί; Γιατί δεν υπάρχουν πλέον οι Έλληνες χριστιανοί της Κωνσταντινούπολης, οι οποίοι ανάγκαζαν την Ελλάδα να φιλοξενεί μουσουλμάνους κρυπτότουρκους.
Αν θέλουν αυτοί οι μουσουλμάνοι να κατοικήσουν ως Έλληνες στην Ελλάδα, κανείς και ποτέ δεν θα τους ενοχλήσει. Τα θρησκευτικά τους δικαιώματα είναι κατοχυρωμένα από το Σύνταγμα και απολαμβάνουν το σύνολο των προνομίων που απολαμβάνει ο κάθε Έλληνας. Ό,τι δικαίωμα απολαμβάνει ο γράφων, το ίδιο θ' απολαμβάνουν κι αυτοί. Αν ο γράφων είναι διατεθειμένος να θυσιαστεί για τα δικαιώματα των συμπολιτών του, είναι διατεθειμένος να θυσιαστεί και για τα δικά τους δικαιώματα.
Το θέμα είναι να γνωρίζει κάποιος ποια είναι τα δικαιώματα αυτά. Αυτό το οποίο συμβαίνει σήμερα είναι τουλάχιστον τραγελαφικό. Οι Τούρκοι, γνωρίζοντας τον νόμο και τις διεθνείς συνθήκες, "μπαίνουν" στη Θράκη από την πίσω "πόρτα". Δεν μπαίνουν ως "μητέρα" πατρίδα, γιατί δεν έχουν τέτοιο δικαίωμα. Μπαίνουν με το θρησκευτικό ζήτημα. Αυτοί οι οποίοι θεωρούν ως ένα από τα θεμέλια του κράτους τους τον "απομωαμεθανισμό" του, μόνον για την περίπτωση της Θράκης παριστάνουν τους φανατικούς "μουλάδες". Αυτοί, που σε καθημερινή βάση ασκούν βία μέσα στην Τουρκία στους ομοεθνείς τους για την χρήση κάποιων θρησκευτικών συμβόλων, είναι οι ίδιοι που δίνουν τον αγώνα της "μαντίλας" για τους "ομόθρησκούς" τους στη Θράκη. Αυτοί, που προ της συνθήκης αποτελούσαν το φόβητρο γι' αυτούς τους πληθυσμούς, παρουσιάζονται σήμερα σαν οι "πατερούληδές" τους.
Αρπάζοντας οι "άπιστοι" —σ' ό,τι αφορά τον μωαμεθανισμό— Τούρκοι την ευκαιρία να "μπουν" στη Θράκη, παίζουν το γνωστό εθνικιστικό κεμαλικό "παιχνίδι". Γιατί το κάνουν αυτό; Για να κάνουν αυτό το οποίο είπαμε στην αρχή του κειμένου. Για να δημιουργήσουν με τον μοναδικό τρόπο που μπορούν μια νέα κατάσταση, την οποία στη συνέχεια θα διασφαλίσουν με νέα συνθήκη. Προσπαθούν να δημιουργήσουν στην μειονότητα εθνική συνείδηση, ώστε σε κάποια στιγμή να τη θεωρήσουν σαν ένα νέο δεδομένο, το οποίο πρέπει να συμπεριληφθεί σε ειδικές διατάξεις κάποιων συμπληρωματικών συνθηκών. Απλά, επειδή δεν μπορούν να το κάνουν με τη βία, προσπαθούν να το κάνουν με πλάγιους και παράνομους τρόπους, επικαλούμενοι καταχρηστικά τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Το σύνολο των όσων ήδη κάνουν
και των όσων ζητάνε οι Τούρκοι στη Θράκη
είναι παράνομο.

Είναι παράνομη η απαίτηση τους για σχολεία με τουρκική γλώσσα και βιβλία "δανεισμένα" από την Τουρκία. Τέτοια δικαιώματα έχουν μόνον οι εθνικές μειονότητες και η μειονότητα της Θράκης δεν είναι τέτοια. Ειδική γλώσσα, που να διευκολύνει τη λατρευτική τους δραστηριότητα, οι μειονοτικοί έχουν δικαίωμα να καλλιεργούν —κάνοντας χρήση των κρατικών μέσων— αλλά αυτή η γλώσσα στην περίπτωσή τους δεν είναι η τουρκική. Το Κοράνι είναι γραμμένο στα αραβικά και μόνον για την αραβική γλώσσα μπορούν να έχουν απαιτήσεις βοήθειας από την πλευρά του ελληνικού κράτους. Τουρκικά, εφόσον το επιθυμούν, μπορούν να μαθαίνουν μόνον με δικά τους έξοδα μέσα στα σπίτια τους και ποτέ με κρατικά κονδύλια μέσα σε κρατικές εγκαταστάσεις.
Παράνομες είναι και οι απαιτήσεις τους για το δικαίωμα λόγου στις αρχαιρεσίες των θρησκευτικών ηγεσιών της μειονότητας. Οι ηγεσίες αυτές είναι αρμοδιότητα του ελληνικού κράτους και υπάρχουν νόμοι που έχουν αποφανθεί. Νόμοι, που αφορούν Έλληνες πολίτες και αρχαιρεσίες που αφορούν ελληνικές οργανώσεις. Η σύγκριση αυτών των ηγεσιών με το Πατριαρχείο είναι παντελώς άστοχη. Γιατί; Γιατί το Πατριαρχείο είναι νομικό πρόσωπο του διεθνούς δικαίου, το οποίο απλά έχει έδρα στην Τουρκία. Αυτό το νομικό πρόσωπο λειτουργεί με βάση διεθνείς νόμους και όχι με νόμους οι οποίοι προέκυψαν από διακρατικές συμφωνίες. Απολαμβάνει δικαιώματα ως νομικό πρόσωπο του διεθνούς δικαίου και όχι επειδή αποτελεί την "ελληνική" ηγεσία ενός ανύπαρκτου πλέον ελληνικού "ποιμνίου".
Τέλος, παράνομο είναι και το Προξενείο της Κομοτηνής. Δεν υπάρχει λόγος να υπάρχει εκεί τουρκικό Προξενείο, γιατί απλούστατα δεν υπάρχουν εκεί Τούρκοι, οι οποίοι να έχουν ανάγκη των υπηρεσιών που μπορεί να παράσχει ένα τέτοιο όργανο. Το σύνολο των δραστηριοτήτων του Προξενείου είναι παράνομο. Ακόμα και τα προγράμματα των υποτροφιών που δρομολογεί είναι παράνομα. Όποιος πηγαίνει στην Τουρκία να σπουδάσει με ειδική υποτροφία, που δεν αφορά κανέναν Έλληνα, παρά μόνον αυτούς που δηλώνουν Τούρκοι, δεν πρέπει να ξαναγυρνά στην Ελλάδα. Δικαίωμα του καθενός είναι να θεωρεί τον εαυτό του ό,τι θέλει και να κάνει ό,τι θέλει. Το κόστος όμως της επιλογής του θα πρέπει να το πληρώνει ολόκληρο.

Ποιοι έχουν το δικαίωμα
του εθνικού αυτοπροσδιορισμού τους;

Αυτά όλα τα απλά και κατανοητά πράγματα τα αποδέχονταν στην πλειοψηφία τους οι μουσουλμάνοι της Θράκης, μέχρι να επιληφθεί του θέματος η "ξύπνια" ελληνική δικαιοσύνη. Τι έκανε αυτή η "ξύπνια" εξουσία; Αναγνώρισε το δικαίωμα σε κάποιους μουσουλμάνους να ιδρύσουν τουρκικό σύλλογο. Αγνοώντας το σύνολο των διεθνών συνθηκών και εντελώς παράλογα, εξέτασε το ζήτημα πάνω σε μηδενική βάση. Εξέτασε το ζήτημα, όπως θα το εξέταζε εάν επρόκειτο για εγχώριες αυτόχθονες δυνάμεις, οι οποίες αναζητούν μια εθνική διαφορετικότητα. Εγχώριες δυνάμεις οι οποίες μέσα στο πνεύμα της σύγχρονης εποχής "ξύπνησαν" και διεκδικούν το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού. Ενός αυτοπροσδιορισμού ακίνδυνου, εφόσον δεν υπάρχουν "μητρικά" κράτη του περιγύρου, τα οποία να τις διεκδικούν. Ενός περιγύρου, που δεν έχει "λογαριασμούς" με το ελληνικό κράτος σε επίπεδο διεθνών συνθηκών.
Αν για παράδειγμα κάποιοι Θεσσαλοί θεωρούσαν ότι η καταγωγή τους είναι τόσο ειδική και τόσο ξεχωριστή, ώστε να επισκιάζει την ελληνικότητά τους, θα μπορούσαν να κινηθούν στο επίπεδο αυτό. Είναι γηγενείς και ξαφνικά "ξύπνησαν" και δεν θέλουν να ονομάζονται Έλληνες το γένος, άσχετα αν είναι Έλληνες πολίτες. Η δικαιοσύνη, σε περίπτωση που κάποιοι από αυτούς θελήσουν να συνθέσουν σύλλογο ως Θεσσαλοί το γένος, θα πρέπει να τους εξασφαλίσει τα δικαιώματά τους. Το δικαίωμά τους να αυτοπροσδιορίζονται, χωρίς όμως αυτό να τους επιτρέπει να διεκδικούν δικαιώματα εθνικής μειονότητας και άρα ψιλή κυριότητα στον χώρο όπου κατοικούν.
Τέτοια δικαιώματα δίνει μόνον η διεθνής κοινότητα και δεν παράγονται από τους εσωτερικούς νόμους του κράτους, εφόσον θα κριθούν αντισυνταγματικοί. Η δικαιοσύνη σε μια τέτοια περίπτωση θα πρέπει να αποφανθεί γι' αυτούς τους αυτόχθονες, γιατί δεν υπάρχει κάποια προηγούμενη διάταξη, που να τους προσδιορίζει σ' ό,τι αφορά το γένος. Η δικαιοσύνη δηλαδή μπορεί ν' αποφανθεί για τους Θεσσαλούς, αλλά όχι για τους Τούρκους. Για τους Τούρκους έχουν αποφανθεί άλλοι, πολύ πριν χρειαστούμε τα "φώτα" της.
Τι πιστεύει ο γράφων ότι κρύβεται πίσω από το όψιμο ενδιαφέρον της δικαιοσύνης; Ο γράφων πιστεύει ότι πολιτική πίεση ήταν αυτή η οποία ανάγκασε τη δικαιοσύνη να πάρει αυτήν την απόφαση. Άποψή μας είναι ότι πίσω από όλες αυτές τις αθλιότητες δεν κρύβεται ούτε η Τουρκία και βέβαια ούτε η ίδια η μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης. Η Τουρκία έχει πολύ μικρό κέρδος, για να ρισκάρει ζωτικά της συμφέροντα και η μειονότητα της Θράκης δεν έχει λόγους να είναι ανήσυχη. Γνωρίζει με ποιο νομικό καθεστώς βρίσκεται στην Ελλάδα και επιπλέον βλέπει καθημερινά ότι η Τουρκία δεν είναι ένας παράδεισος ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που θα πρέπει να λαχταράει.
Αυτοί οι οποίοι φαίνονται σαν "ανήσυχοι" Τούρκοι είναι βέβαιον ότι από κάπου τα "παίρνουν". Είναι βέβαιον ότι αποτελούν "ενεργούμενα" κάποιων. Στο όνομα των προσωπικών τους φιλοδοξιών χρησιμοποιούν την όποια "ταυτότητά" τους, για να εξυπηρετήσουν και να εξυπηρετηθούν. Κάποιοι τους πληρώνουν για να κάνουν αυτά τα οποία κάνουν και είναι βέβαιον ότι δεν είναι η Τουρκία. Ποιοι είναι οι "χορηγοί" τους; Όποιος ενδιαφέρεται, ας ψάξει στις περίφημες "μη κυβερνητικές οργανώσεις". Αυτές ελέγχονται από τους διαχειριστές της Νέας Τάξης και χρηματοδοτούν αδρά όποιους μπορούν να τους βοηθήσουν στην επίλυση των προβλημάτων της Τάξης αυτής.

Ποιος τολμά ν' αμφισβητήσει τη συνθήκη της Λοζάνης;

Το σημαντικό είναι ότι η Τουρκία και όσοι βρίσκονται πίσω από αυτήν ελάχιστες δυνατότητες έχουν ν' αλλάξουν την κατάσταση στη Θράκη από μόνοι τους. Μόνον η Ελλάδα μπορεί να το κάνει αυτό, γιατί είναι μέσα στα δικαιώματά της ν' αναγνωρίζει εθνικές μειονότητες μέσα στο εσωτερικό της. Μόνον η Ελλάδα μπορεί ν' "αυτοκτονήσει". Για όσο διάστημα δεν αλλάζει η Ελλάδα τους νόμους της, η Τουρκία είναι αδύναμη ν' αλλάξει το παραμικρό. Ακόμα κι αν η μειονότητα αποκτήσει αμιγώς εθνικά χαρακτηριστικά, δεν θα αλλάξει τίποτε. Δεν θα αποτελεί νέο δεδομένο για καμία νέα συνθήκη.
Γιατί; Γιατί σε περίπτωση που η Τουρκία θελήσει να το εκμεταλλευτεί αυτό, θα πρέπει ν' αμφισβητήσει την προηγούμενη συνθήκη της Λοζάνης. Αυτό όμως δεν μπορεί να το κάνει σε καμία περίπτωση, γιατί η συνθήκη αυτή είναι το "κλαδί" στο οποίο κάθεται και η ίδια και δεν μπορεί να το "πριονίσει". Δεν την συμφέρει να το "πριονίσει". Αν αμφισβητήσει η Τουρκία τη συνθήκη αυτή, ανοίγει τον δρόμο και για τους υπολοίπους. Ανοίγει τον δρόμο για τους Κούρδους, τους Αρμένιους τους Λαζούς και ποιος ξέρει ποιους άλλους, τους οποίους "κρύβει" η επίσημη τουρκική ιστορία. Η συνθήκη της Λοζάνης είναι αυτή η οποία "ψαλίδισε" τα εθνικά δικαιώματα λαών με εκατομμύρια μέλη και έδωσε στην Τουρκία το σημερινό της μέγεθος. Η συνθήκη εκείνη αδίκησε πολλούς, για να ευνοήσει την Τουρκία.
Τι σημαίνει αυτό; Ότι δεν μπορεί η Τουρκία να πάει και ν' αμφισβητήσει τη συνθήκη, χωρίς να περιμένει αλυσιδωτές αντιδράσεις. Αντιδράσεις, που μπορεί να έχουν τραγικές συνέπειες για το μέλλον της. Αν χτυπήσει την "πόρτα" των διεθνών δικαστηρίων, από πίσω της θα κάνουν "ουρά" και οι εχθροί της. Τα νέα δεδομένα στη Θράκη θα τα ακολουθήσουν τα νέα δεδομένα στη Ανατολία και αυτό είναι ο τρόμος της Άγκυρας. Δεν είναι δυνατόν η Τουρκία για κάποιους λίγους εκατοντάδες "νέους" Θρακιώτες Τούρκους με ασαφή "νέα" δικαιώματα να ρισκάρει την αρτιμέλειά της. Δεν είναι δυνατόν ν' "αυτοκτονήσει".
Μάλιστα, αν θέλαμε να φτάσουμε στα διαστροφικά όρια, θα μπορούσαμε να κάνουμε την εξής ακραία σκέψη. Να πάει η Ελλάδα στα διεθνή δικαστήρια, για ν' αμφισβητήσει τη συνθήκη της Λοζάνης από "καλοσύνη". Να την αμφισβητήσει από ανθρωπιστική "γενναιοδωρία". Να αναγνωρίσει εθνικά δικαιώματα στη θρησκευτική μειονότητα της Θράκης, ώστε να δημιουργήσει ένα "προηγούμενο", το οποίο θα απειλεί το "σφραγισμένο" της συνθήκης. Ένα "προηγούμενο", το οποίο θα έχει σχέση με τον όρο "νέα δεδομένα διαμορφωθέντα μέσα στον χρόνο" και το οποίο θα δίνει την νομική βάση στους Κούρδους και στους Αρμένιους για να το επικαλεστούν στα δικά τους αιτήματα.
Κατάλαβε ο αναγνώστης τι λέμε; Μπορείς να φτάσεις στο σημείο να τους κυνηγάς τους Τούρκους να τους δώσεις δικαιώματα και αυτοί να αρνούνται. Άρα, γιατί γίνεται αυτό το οποίο γίνεται; Αυτό γίνεται για να απειλούν τους λαούς. Για να τους τρομοκρατούν. Κουβέντα να γίνεται, για να μπορούν οι Αμερικανοί να μας πουλάνε όπλα, κάθε φορά που οι Τούρκοι είναι "ανήσυχοι". Μόλις τα αγοράσουμε, "ησυχάζουν". Τα κράτη και από τις δύο πλευρές του Αιγαίου είναι επιφανείς "Μπανανίες" και με αυτόν τον τρόπο λειτουργούν. Οι λαοί τους μαστίζονται από τη φτώχεια, αλλά αποτελούν μεγαλοπελάτες όλων των πολεμικών βιομηχανιών των ΗΠΑ. Αυτό είναι το όλο θέμα.
Ο ιμπεριαλισμός βρίσκεται πίσω από τις "ευαισθησίες" των κρατών. Εξαιτίας της Θράκης δεν τα βρίσκουν τα δύο κράτη, γιατί αυτό είναι ανεπιθύμητο τόσο από τους ιμπεριαλιστές όσο και από τους λακέδες που τα κυβερνούν. Συμφέρει τα πολιτικά κατεστημένα των δύο κρατών να αναλίσκονται σε εθνικές "ευαισθησίες" και να πουλούν πατριωτισμό στους τρομοκρατημένους υπηκόους τους. Συμφέρει τους Αμερικανούς να βρίσκονται σε πολεμική ένταση τα δύο κράτη. Τους συμφέρει, γιατί τους πουλάνε πανάκριβα όπλα. Τους συμφέρει, γιατί τα καθηλώνουν στη φτώχεια και την εξάρτηση με αυτήν την αφαίμαξη. Τους συμφέρει, γιατί αρπάζουν τζάμπα τα δικαιώματα εκμετάλλευσης των όποιων πετρελαϊκών κοιτασμάτων μπορεί να υπάρχουν στο Αιγαίο.
Τους συμφέρει, λαοί οι οποίοι έχουν χιλιάδες λόγους να είναι αγαπημένοι, να βρίσκονται σε διαμάχη, για να "πουλάνε" αυτοί διαιτησία. Με αυτήν τη διαιτησία διατηρούν στρατιωτικές βάσεις στις δύο χώρες, μετατρέποντάς τες σε προτεκτοράτα τους. Με αυτήν τη διαιτησία ελέγχουν τις αγορές τους και απομυζούν τον πλούτο τους. Με αυτήν τη διαιτησία τους "έφαγαν" την κοινή Κύπρο. Με αυτήν τη διαιτησία μπορούν να διορίζουν στην κυριολεξία τους ηγέτες τους.

Οι Αμερικανοί ετοιμάζουν για την Ελλάδα
ένα νέο Κόσσοβο.

Αν γνωρίζει κάποιος τα προβλήματα αυτά, μπορεί να καταλάβει πώς, ποιοι και με ποιον τρόπο προσπαθούν να τα επιλύσουν. Αν γνωρίζει κάποιος τι απειλεί την Νέα Τάξη Πραγμάτων, μπορεί να καταλάβει γιατί οι άνθρωποί της συνεργάζονται με αυτούς τους όψιμους Τούρκους της Θράκης. Μπορεί να καταλάβει γιατί είναι έτοιμοι ν' αναγνωρίσουν ακόμα και θεσσαλική ή κρητική ή πελοποννησιακή μειονότητα. Η Νέα Τάξη Πραγμάτων φοβάται τα ομοιογενή εθνικά κράτη. Τα κράτη τα οποία λεηλατεί και τα οποία γνωρίζει ότι μπορεί —όταν αυτά φτάσουν στα όρια— ν' αντιδράσουν.
Πολύ πριν έρθει η ώρα της αντίδρασης, φροντίζει να δημιουργήσει εκείνους τους μοχλούς πίεσης, που θα τα απειλούν με διάλυση. Που θα τα απειλούν με την τύχη της Γιουγκοσλαβίας. Η Θράκη και η κάθε "Θράκη" μπορεί να γίνει ένα Κοσσυφοπέδιο για την Ελλάδα. Αυτό δεν είναι κάτι που αφορά μόνον την Ελλάδα. Κάθε κράτος έχει ένα "Κοσσυφοπέδιο", που μπορεί ανά πάσα στιγμή να λειτουργήσει σαν "δυναμίτης" και να το διαλύσει. Η Ιταλία έχει τη Λομβαρδία, η Ισπανία έχει την Καταλονία, η Βρετανία έχει την Ιρλανδία, η Γαλλία την Αλσατία κλπ..
Η Ελλάδα έχει ως "Κοσσυφοπέδιό" της τη Θράκη. Όμως, για να γίνει "χρήσιμη" η Θράκη στο επίπεδο αυτό, θα πρέπει να εξασφαλιστούν εκείνα τα δεδομένα, που θα επιτρέπουν στους ιμπεριαλιστές να παρουσιάζονται σαν υπερασπιστές του διεθνούς δικαίου και άρα της διεθνούς νομιμότητας. Εκείνα τα δεδομένα, που θα δίνουν την επιθυμητή νομιμοφάνεια στις ενέργειές τους. Η μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης στο επίπεδο αυτό τούς είναι άχρηστη. Δεν έχει εκείνα τα χαρακτηριστικά, που θα τους επέτρεπαν να την ενθαρρύνουν, για να δημιουργήσουν προβλήματα στο ελληνικό κράτος και στη συνέχεια να επέμβουν στο όνομα του διεθνούς δικαίου και άρα σαν ανθρωπιστές. Δεν έχει νομικά κατοχυρωμένα εθνικά χαρακτηριστικά, όπως για παράδειγμα είχαν οι Αλβανοί του Κοσσυφοπεδίου, τους οποίους "βοήθησαν". Δεν έχει νομικά κατοχυρωμένα εθνικά χαρακτηριστικά όπως για παράδειγμα οι Τουρκοκύπριοι που επέτρεψαν στους Τούρκους την εισβολή στο νησί. Αυτά τα χαρακτηριστικά προσπαθούν να δώσουν "πλαγίως" και παρανόμως σήμερα στους μουσουλμάνους της Θράκης.
Με λίγα λόγια θέλουν να δημιουργήσουν "Κοσσοβάρους" στην Ελλάδα και αυτήν τη στιγμή τα χαρακτηριστικά των μουσουλμάνων της Θράκης δεν τους το επιτρέπουν. Η διεθνής συνθήκη της Λοζάνης δεν τους επιτρέπει να απειλούν το ελληνικό κράτος με άλλοθι την προστασία των διεθνών συνθηκών. Δεν τους επιτρέπει να το εκβιάζουν, σε περίπτωση που δεν υποκύπτει στις απαιτήσεις τους. Η ελληνική δικαιοσύνη προφανώς αυτήν την ανάγκη τους προσπαθεί να καλύψει και αυτό μπορεί να γίνει με μια απόφασή της, που έχει την ισχύ νόμου. Αν αποφανθεί η ελληνική δικαιοσύνη ότι υπάρχουν Τούρκοι στη Θράκη, είναι έτοιμοι οι "Κοσσοβάροι" που θα χρησιμοποιηθούν εις βάρος του ελληνικού λαού. Που θα αποτελούν μόνιμο μοχλό πίεσης εις βάρος του ελληνικού λαού, εφόσον θα απειλούν το ελληνικό κράτος με διάλυση και εμφύλιο πόλεμο.
Δεν υπάρχει πιο εύκολο πράγμα από τη διάλυση του κράτους, όταν υπάρχει μέσα στα όριά του μια νόμιμη εθνική μειονότητα. Αρκούν λίγοι προβοκάτορες και το εκρηκτικό μείγμα είναι έτοιμο να δράσει. Οι πέντε πληρωμένοι χαφιέδες, που δηλώνουν Τούρκοι, θα κάνουν μια προβοκάτσια και όλα θα δρομολογηθούν όπως πρέπει. Θα προκαλέσουν τον ελληνικό λαό και αυτός θ' αντιδράσει. Θα αντιδράσει όπως συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις εις βάρος δικαίων και αδίκων. Η αντίδρασή του θα τρομοκρατήσει τους υπόλοιπους μουσουλμάνους και θα τους οδηγήσει στην "αγκαλιά" των πέντε "Τούρκων". Ξαφνικά η μουσουλμανική μειονότητα, εξαιτίας της βίαιης και τυφλής αντίδρασης, θα γίνει τουρκική. Οι πέντε, μέσα σε μια νύχτα αντιποίνων, θα γίνουν χιλιάδες.
Από εκεί και πέρα θα γίνει ό,τι επιθυμούν αυτοί οι οποίοι ελέγχουν τους προβοκάτορες χωρίς καμία αντίδραση. Θα επέμβει και η Τουρκία σαν "μητέρα" πατρίδα και μετά δεν ξεμπλέκεις ούτε σε έναν αιώνα. Θα επέμβει και η διεθνής κοινότητα, για να σταματήσει έναν εκτεταμένο πόλεμο μεταξύ κρατών και μέσα σε μια στιγμή μπορεί μια Θράκη να γίνει χειρότερη από το Κοσσυφοπέδιο. Όλα αυτά με λίγα χρήματα και μετρημένους στα δάχτυλα προβοκάτορες.
Αντιλαμβανόμαστε ότι το σημαντικό στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι το νομικό θέμα και όχι το πώς θα μεθοδευτεί μια εθνικιστική ένταση. Όλα αυτά μπορούν να γίνουν μόνον αν από αφέλεια η Ελλάδα αλλάξει από μόνη της τον ορισμό της μουσουλμανικής μειονότητας. Μόνον η Ελλάδα μπορεί να το κάνει, γιατί μόνον αυτήν έχει το νόμιμο δικαίωμα να το κάνει. Μόνον μετά από μια τέτοια "αυτοκτονική" πράξη της Ελλάδας μπορεί τόσο η Τουρκία όσο και οι ιμπεριαλιστές να επέμβουν στη Θράκη με την επιθυμητή νομιμοφάνεια. Για όσο διάστημα δεν αλλάζει αυτός ο ορισμός, το ελληνικό κράτος έχει τα νομικά "όπλα" για να αυτοπροστατευτεί. Μπορεί να απελάσει από την Ελλάδα τον οποιονδήποτε δηλώνει αυθαίρετα Τούρκος. Τούρκος στην Ελλάδα δεν υπάρχει. Όποιος "γεννήθηκε" κατά λάθος, πηγαίνει στη "μητέρα" του.

Ο ρόλος των "μη κυβερνητικών" οργανώσεων.

Εδώ πρέπει να προσέξει ο αναγνώστης, γιατί θα κάνουμε μια συλλογιστική "πορεία", που θα μας επιτρέψει να καταλάβουμε ποιοι μπορεί να βρίσκονται πίσω από όλη αυτήν τη μεθόδευση, που απειλεί την ίδια την ύπαρξη του ελληνικού κράτους.
Είναι γνωστό ότι η Νέα Τάξη Πραγμάτων ελέγχεται από δύο λαούς. Τους κυρίαρχους Αγγλοσάξονες και τους Εβραίους. Οι κατ' εξοχήν διαχειριστές της Νέας Τάξης είναι οι Εβραίοι, εφόσον οι Αγγλοσάξονες είναι περισσότερο ιδιοκτήτες της παρά διαχειριστές της. Τη διαχείριση την έχουν παραδώσει σχεδόν εν λευκώ στους έμπειρους συνεταίρους τους. Από τον Κίσινγκερ και την Ολντμπράιτ μέχρι τον Βούλφοβιτς υπάρχει αναγκαστική σχεδόν παρουσία των Εβραίων στα κέντρα που διαμορφώνουν την αμερικανική εξωτερική πολιτική. Αυτά όλα είναι γνωστά σε όλους. Ταυτόχρονα όμως είναι και εξίσου γνωστό ότι οι Εβραίοι βρίσκονται πίσω από τις περισσότερες "μη κυβερνητικές" οργανώσεις. Αυτοί έχουν ιδρύσει τις περισσότερες από αυτές και αυτοί τις χρηματοδοτούν σχεδόν όλες. Εβραίοι τύπου Σόρος χρηματοδοτούν αδρά οργανώσεις, οι οποίες δρουν συμπληρωματικά στην εφαρμογή των αμερικανικών πολιτικών.
Ποιο το κέρδος τους από αυτές τις οργανώσεις; Αυτές οι οργανώσεις είναι ο εκτελεστικός "βραχίονας", που εκτελεί τις αποφάσεις οι οποίες παίρνονται στα κέντρα εξουσίας των ΗΠΑ. Μέσω αυτών των οργανώσεων οι Εβραίοι, που διαχειρίζονται τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό, ελέγχουν τις εθνικές πολιτικές των κρατών στο ζήτημα των μειονοτήτων. Θεωρητικά, εξαιτίας της ευαισθησίας τους στο ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και πρακτικά από τον φόβο μήπως οι δικές τους κοινότητες πέσουν θύματα διωγμών. Αυτοί οι οποίοι στο Ισραήλ πραγματοποιούν προληπτικές δολοφονίες εις βάρος εθνικών μειονοτήτων είναι αυτοί οι οποίοι "προστατεύουν" με πάθος τις μειονότητες των άλλων κρατών. Οι φασίστες είναι αυτοί οι οποίοι καταγγέλλουν τα κράτη για φασιστική συμπεριφορά.
Γιατί επιδίδονται σ' αυτήν την "ανθρωπιστική" δραστηριότητα; Επειδή γνωρίζουν ότι οι ανά τον κόσμο διεσπαρμένες κοινότητές τους —που είναι κατά κανόνα προνομιακές και ληστρικές— προκαλούν με τις συμπεριφορές τους και φοβούνται την αντίδραση. Υπηρετώντας αυτές οι κοινότητες με τρόπο προκλητικό και απροκάλυπτο τα αμερικανικά και σιωνιστικά συμφέροντα, απαιτούν προστασία. Απαιτούν προστασία, γιατί συστηματικά δρουν εις βάρος των συμφερόντων των λαών που τους φιλοξενούν. Απαιτούν προστασία, γιατί φοβούνται.
Φοβούνται μήπως κάποιος λαός στραφεί εναντίον τους και τους εκδιώξει από την επικράτεια της πατρίδας του. Φοβούνται μήπως μια τέτοια αντιμετώπιση μιας εβραϊκής κοινότητας γίνει οδηγός και για όλους τους υπόλοιπους. Φοβούνται μήπως κάποιες εθνικές "κλωτσιές" γίνουν παγκόσμιες "κλωτσιές". Παρακολουθούν δηλαδή την εξέλιξη των αντισιωνιστικών συμπεριφορών, ώστε να τις καταγγείλουν εν τη γενέση τους. Προσπαθούν να καταπνίξουν μεμονωμένες αντιδράσεις, πολύ πριν αυτές αποκτήσουν μαζικότητα. Προσπαθούν με τη στρατιωτική ισχύ των ΗΠΑ να τρομάξουν τα κράτη, τα οποία θα έχουν το "θράσος" να πειράξουν την τοπική εβραϊκή κοινότητα. Είναι άλλωστε γνωστό ότι οι ετήσιες εκθέσεις του Στέιτ Ντιπάρτμεντ περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων στηρίζονται σχεδόν αποκλειστικά σε στοιχεία που τους παρέχουν οι εβραϊκής ιδιοκτησίας "μη κυβερνητικές" οργανώσεις.
Εξαιτίας λοιπόν αυτού του φόβου τους, παρακολουθούν τα κράτη και ελέγχουν τις συμπεριφορές τους. Με τη δημιουργία των "μη κυβερνητικών" οργανώσεων αυτό το κάνουν εύκολα. Γιατί; Γιατί, εκτός του ότι δικοί τους άνθρωποι αποκτούν προσβάσεις σε μηχανισμούς τους οποίους δεν θα μπορούσαν να τους πλησιάσουν ως ξένοι Εβραίοι, μπορούν ταυτόχρονα να ρυθμίζουν και τις συμπεριφορές όλων των μειονοτήτων που τυχόν υπάρχουν μέσα σε μια χώρα. Μπορούν ακόμα και να δημιουργήσουν μειονότητες, όταν αυτές δεν υπάρχουν.
Αυτό είναι το στρατηγικό πλεονέκτημα αυτών των "μη κυβερνητικών" οργανώσεων. Χωρίς να εμφανίζονται ως Εβραίοι αυτοί που τις ελέγχουν, αντλούν πληροφορίες για το σύστημα που τους ενδιαφέρει και "κουρδίζουν" και πάλι τις υπόλοιπες μειονότητες, χωρίς να προκαλούν με τη δική τους εθνική ταυτότητα. Γιατί; Για να μπορούν ανά πάσα στιγμή να απειλούν το κάθε κράτος με αμερικανική τιμωρία και ταυτόχρονα να μπορούν να "κρύβουν" την κοινότητά τους πίσω από τις άλλες, αντιμετωπίζοντας από κοινού μ' αυτές το ίδιο πρόβλημα. Οι ολιγάριθμοι μεγαλοκλέφτες των λαών με τον τρόπο αυτόν κρύβονται πίσω από τους φουκαράδες μειονοτικούς ή μετανάστες και αποκτούν όγκο εκατομμυρίων.

Γιατί η Ελλάδα αποτελεί μόνιμο στόχο του Σιωνισμού;

Ανάμεσα στα κράτη που ενδιαφέρουν "ζωηρά" τους Εβραίους βρίσκεται και η Ελλάδα. Τους ενδιαφέρει, γιατί διατηρούν και στη χώρα μας ισχυρή κοινότητα. Κοινότητα, που απολαμβάνει εξωφρενικά προνόμια και ταυτόχρονα λυμαίνεται την αγορά της. Για τους Εβραίους όμως η σημασία της Ελλάδας δεν εξαντλείται μόνον στο θέμα της μειονότητάς τους. Ο απόλυτος έλεγχός της είναι ζωτικής σημασίας γι' αυτούς και για έναν άλλο πολύ πιο σημαντικό λόγο.
Η Ελλάδα ελέγχει τα δύο "αεροπλανοφόρα" της ανατολικής Μεσογείου. Ελέγχει απόλυτα την Κρήτη και μερικώς την Κύπρο. Αυτά τα δύο νησιά είναι τα θεμέλια της ασφάλειας του Ισραήλ. Είναι οι πλησιέστερες χριστιανικές ακτές στον "ωκεανό" του Ισλάμ. Χάρη σ' αυτά τα δύο νησιά το Ισραήλ αισθάνεται ασφαλές, όταν εγκληματεί μέσα στην επικράτεια του Ισλάμ. Όπως όλοι οι αλήτες έτσι και το Ισραήλ θέλει να ελέγχει μια πίσω "πόρτα" σε περίπτωση που θα θελήσει να δραπετεύσει από τον τόπο όπου εγκληματεί.
Άρα είναι θεμελιώδες για τους Εβραίους να ελέγχουν —και μάλιστα απόλυτα— την Ελλάδα. Απόλυτος έλεγχος σημαίνει να ελέγχουν την εξουσία της και να μπορούν να την εκβιάζουν ακόμα και με διάλυση, όταν δεν πειθαρχεί στις αποφάσεις τους. Η ασφάλεια του Ισραήλ δηλαδή είναι ισχυρότερος λόγος για τους Εβραίους να ελέγχουν την Ελλάδα από το να προστατεύουν απλά τις κλοπές της τοπικής εβραϊκής κοινότητας.

Ποιος γνωστός πολιτικός παράγοντας
παίζει το "παιχνίδι" των ιμπεριαλιστών στη Θράκη
και με ποιο αντάλλαγμα;

Ο αναγνώστης αντιλαμβάνεται ότι μέχρι εδώ καταλήξαμε σε ένα σημείο. Οι Τούρκοι της Θράκης ταΐζονται από κάποιες "μη κυβερνητικές" οργανώσεις, οι οποίες είναι ελεγχόμενες από Εβραίους. Υποθέτουμε δηλαδή ότι οι Εβραίοι είναι εκείνοι που τους ενθαρρύνουν, για να διεκδικούν παράλογα πράγματα. Μπορεί όμως κάποιος να τους κατηγορήσει μόνον με αυτά τα στοιχεία; Εμείς δεν είμαστε αυτοί που λέμε ότι η ελληνική δικαιοσύνη είναι αυτή η οποία φαινομενικά θα κάνει το σφάλμα; Αν οι Έλληνες δεν είναι έξυπνοι, φταίνε οι Εβραίοι που είναι τυχεροί και τα πράγματα έρχονται όπως τους βολεύουν;
Τι σημαίνει αυτό; Ότι πρέπει να καταλήξουμε στο ίδιο σημείο και άρα στους ίδιους ανθρώπους, εξετάζοντας τα πράγματα και από την ελληνική πλευρά. Αν δηλαδή στο γεωπολιτικό επίπεδο καταλήξαμε στους Εβραίους, θα πρέπει αυτό να μπορούμε να το κάνουμε και στο αντίστοιχο εσωτερικό επίπεδο

--------------------
Greek Singles - Omogenia Singles Join now for Free

http://www.omogeniasingles.com

Post Extras