Είναι εκεινα τα ερημα και παγωμενα βραδυα Που δε μπορω να κλεισω με τιποτα τα ματια Οι εποχες φευγουν και διαδεχονται η μια την άλλη Κι εγω περπατω πάντα στο ιδιο μονοπατι Δυσβατος δρομος και γεματος από αγκαθια Μετραω πάντα συντριμια και κομματια Σε μοναχικο τοπιο με τον ανεμο αδερφο Μια φωνη ακουω μα πίσω όμως δε γυρνω
Γιατί ποτε δε ξερεις τι κρυβεται εκει Μια ελπιδα μια παγιδα ίσως και μια απειλη Μα αν δε κοιταξεις ποτε σου δε θα μαθεις Και για να ξερεις θα πρέπει πρωτα και να παθεις Μπορεί να δεις κάποια αναμνηση παλια Ίσως και μια αγαπη που σου'χε παρει τα μυαλα Μα δε κοιτας γιατί δε θελεις να θυμασαι Κι αυτό που στο σκοταδι κρυβεται εχεις μαθει να φοβασαι
Ρεφρέν : Όλα τελειωνουν έτσι απλά Ονομα έχει η ερημια Και ηχο έχει η σιωπη Φθινοπωρινη βροχη
Αλατι πανω σε πληγες παντα μενουν ανοιχτες ξυραφι η σκεψη κοφτερο μα μεσ' στην ερημο νερο
Φτερα απλωνονται ανοιχτα Να μας πανε μακρυα Απ'τη γη στον ουρανο Κι όμως μενουμε εδώ
Μ'επιθυμιες σαν ευχες Και με καταρες προσευχες Φτερουγιζουν στο κενο Πετουν σε τοπο μακρινο
Φθινοπωρινη βροχη σα ψιθυρος στο στομα Αγναντευω μιας ξεχασμενης αυγης το χρώμα Προσπαθω να εναρμονιστω και να συμβιβαστω Όμως το αιμα μες στις φλεβες μου κυλα τοσο καυτο Θα ηταν πιο καλά να φυγω να χαθω Παρα τις αμαρτιες ολων ξανα να χρεωθω Γιατί ποτε δε ζητησα χαρη να μου δωσουν Άλλα ουτε και περιμενα φτηνα να με προδωσουν
Κλεινεις τα ματια και προσπαθεις να δεις Το σκοταδι κι αν φοβασαι δε θα σ'αφησει να χαθεις Σε κοιταζει, σ'αγκαλιαζει σε θυμαται σε προσεχει Σα μια μανα που στο παιδι της δινει οτι εχει Στο σκοτος γεννηθηκαμε πριν μας βγαλουνε στο φως Και εκει θα καταληξουμε σαν ερθει ο καιρος Θα φυγουμε στο αγνωστο με βαρκα μοναχοι Μια μερα φθινοπωρινη πνιγμενη στη βροχη
Ρεφρέν : Όλα τελειωνουν έτσι απλά Ονομα έχει η ερημια Και ηχο έχει η σιωπη Φθινοπωρινη βροχη
Αλατι πανω σε πληγες παντα μενουν ανοιχτες ξυραφι η σκεψη κοφτερο μα μεσ' στην ερημο νερο
Φτερα απλωνονται ανοιχτα Να μας πανε μακρυα Απ'τη γη στον ουρανο Κι όμως μενουμε εδώ
Μ'επιθυμιες σαν ευχες Και με καταρες προσευχες Φτερουγιζουν στο κενο Πετουν σε τοπο μακρινο
&
Αστερι Σκοτεινο
Όταν η βρωμιά κι η μιζέρια σας με πνίγει η θλίψη μια πόρτα στο μυαλό μου ανοίγει η μελαγχολία μου γίνεται πόνος κι ερημιά τα όνειρα θρηνούν και χάνονται στη λησμονιά ακροβατώ ανάμεσα σε γη και ουρανό πουθενά δε βρίσκω μια τρύπα να κρυφτώ η την ελπίδα να βρω τρόπο και αιτία να ζω μόνος μέσα σε άγρια θηρία και να συνεχίσω ν'αναπνεω να ζω και να παλεύω τις στάχτες μου παντα συγκεντρώνω και μαζεύω, γιατί πρέπει πάντα κάποιος να πει την ιστορία αυτή που δε θα μάθεις ποτέ σου στα θρανία και το πεζοδρόμιο δάσκαλος μεγάλος σα τους γκρίζους τοίχους δεν υπάρχει άλλος το γέλιο και το δάκρυ έχω μάθει μέσα να κρατώ κλαίω και σπαράζω μ'ένα τραγούδι όπως αυτό
Παιζεις, το παλευεις τη ψυχη σου τη σκορπας Σκοτεινο Αστερι απο πανω μας κοιτας Οτι εχουμε εισαι συ κι ας εισαι διχως φως Η μονη μας ελπιδα, ο μονος πλοηγος
Αστερι μακρυνο, αστερι σκοτεινο Της θλιψης μου μπλε ροδο και λογχη στο πλευρο Μαστιγιο στη πλατη, βροχη στον ουρανο Ακανθινο στεφανι, καρφι μου στο σταυρο
Τραγουδι τσιτωμενο, απελπισμενο και μοναχικο Μπουκαλι μες στη θαλασσα, πουλι στον ουρανο Μου θυμιζεις τοσο εμενα κι αυτα που αγαπω Ταπεινο μα σκαλωμενο φευγατο και μοναδικο
Τραγουδι τσιτωμενο, απελπισμενο και μοναχικο φλογα στο σκοταδι κι αστερι σκοτεινο Οτι εχω και δεν εχω ειναι μοναχα αυτο Το κορμι μου η ψυχη μου και ο κομπος στο λαιμο
Μάθε παιδί μου στο σχολείο γράμματα και μάθε να πιστεύεις σε ψέματα και θαύματα η γιαγιά δε λέει πια τα παραμύθια τα λένε όλοι οι άλλοι και έγινε συνήθεια και κανείς ποτέ δε θα σου πει την αλήθεια κι αν ποτέ στη νύχτα φωνάξεις για βοήθεια κανείς δε θα φανεί κανείς δε θα νοιαστεί κανείς δε θ' απαντήσει κανείς δε θα εμφανιστεί γιατί όλοι έχουν μάθει μόνο να γκρινιάζουν και στο κρεβατάκι τους από νωρίς κουρνιάζουν γιατί όλοι κότες είναι κι αναίσθητοι δειλοί και συμφέρει πιότερο να το παίζουνε τυφλοί και χτιζεις πυργους εκει που ολα καταρεουν κι αγνοεις φωνες που αμφιβαλουν κοροιδευουν το γέλιο και το δάκρυ έχω μάθει μέσα να κρατώ κλαίω και σπαράζω μ'ένα τραγούδι όπως αυτό
θερμές/λαμπρές ευχές, για το μέλλον, σας εύχομαι >> Γιώργο & Τόμας
-------------------- Βρήκες ακατάλληλη στιγμή να με ανταμώσεις. Eγώ δεν έχω τίποτα, πάλι σου το θυμίζω. Mια καρδια μου έμεινε ♥ παρ’την, σου την χαρίζω. Δεν έχω όνειρο, ούτε φτερά για να πετάξω ...
Previous
Index
Next
Flat
Re: Frases Tragoudiwn: SUBSKIN (Hip Hop)
Edit
Reply
Quote
