Παρασκευής ξημέρωμα μ' ένα κορμί κουβάρι
να καρτερώ τη λύτρωση εδώ στον απάνω κόσμο
είχα πεί στον χάροντα νά' ρθει για να με πάρει
στον κήπο εκείνος σκάλιζε για να φυτέψει δυόσμο..
Στο μήνυμα που άφησα τ' είπα να συντομέψει
μα έμοιαζε να μη βιάζεται ...όλα πάνε ρολόι
θα τέλειωνε τ' αμπέλι του που είχε να κλαδέψει
τα γιορτινά του θά'βαζε αρχίζοντας μοιρολόι.
Κι εγώ η δόλια καρτερώ στη βρύση παρακάτω
την άμαξά του μην ειδώ ξάφνου να ξεμυτίζει
ανάθεμά σε βρέ ζωή φέρνεις τα πάνω κάτω
ακόμη και ο θάνατος στα χάλια σου σαστίζει.
Κάποτε είχα φτερά στους ώμους κολλημένα
μα ένα πρωί το ένα φτερό στο πάτωμα το βρίκα
ήτανε κατά κόκκινο με αίμα δυό αρχικά γραμμένα
το άλλο είχε χρώμα μωβέ έγραφε"Εν τούτω Νίκα. "
Previous
Index
Next
Flat
"Εν τούτω Νίκα. "
Edit
Reply
Quote
