Θα ήθελα να ευχηθώ χρόνια πολλά, σε όλες τίς μάννες τού κόσμου καί ιδιαίτερα στίς μάννες τίς Ελληνίδες. Η σκέψη μας δέν πρέπει να φύγει κι από εκείνη τήν μάννα που έχει φύγει για πάντα. Η σιωπή αυτής τής μάννας είναι αιώνια. Δέν έχει θαφτεί, και θα μείνει σαν τήν αγάπη που δέν σβήνει.
Αυτή η ευλογημένη αγαπητική σχέση απόλυτης αγάπης, είναι τόσο μεγάλων διαστάσεων, που αγκαλιάζει όλο τό σύμπαν. Η μητρότης παρ’όλο που είναι ένστικτο, καί σάν τέτοιο μπορεί να σταθεί γυμνό, προκαλώντας τήν οδύνη καί τήν οργή σε μιά κοινωνία που έχει ενδυθεί τόν μανδύα τού νομοταγούς καί άλλες φορές τού άγραφου κώδικα καλής συμπεριφοράς, έχει αποδειχθεί στον ασταμάτητο χρόνο, το πορτόφυλλο που οδηγεί το παιδί στην ανακάλυψη τού κόσμου. Έχει γίνει ο πυθμένας που στηρίζει τόν μικρό και μεγάλο κόσμο και η αναζήτηση τής ελπίδας στήν απόγνωση. Η υπαρκτή γυναίκα , μέσα από τήν τεκνοποίηση, αναπτύσσεται σε κάτι που σώζει με τα πρώτα λόγια το βιαστικό πλάσμα της. Με τήν ίδια δύναμη που αγριεύει με τήν ίδια δύναμη μαλακώνει, καί πέφτει καταγής πάνω στα σημάδια πού τής δείχνουν τήν φτέρνα τού παιδιού της που τα βρόντισε. Σαλεύει η μάννα όταν σηκώνεται και βλέπει ότι τήν ξετέλεψαν μια ώρα νωρύτερα. Ανορθώνεται όμως σάν το θεμέλιο, καί γίνεται η σκέπη καί η βοηθός στα σκοτεινά μονοπάτια που οι νέοι αναμετρούν τίς δυνάμεις τους με τα θηρία. Εκεί αμίλητη η μάννα, με τίς προσευχές της καί τήν υπομονή της χαμογελά μαυροφορεμένη, περιμένοντας τήν μέρα πού θα νιώσει το σκούντημα, και θα αντικρύσει τα μάτια που θα τής βγάλουν το μαύρο πανί και θα τήν λυτρώσουν από τήν αρχή. Γι’αυτό, ο σεβασμός πρός τήν μάννα, δικαιολογεί και όλα τα ατοπήματά της, αφού οι ανθρώπινες αδυναμίες ενδημούν και στα πιο υπέροχα πλάσματα.-
Να Ευτυχείτε ΛΕΝΙΩ Σεβαστή Μπούρα- Μπούτου Νέα Υόρκη
-------------------- En oida oti ouden oida
|