Τα λάθη μας.. εκείνα που μας κυνηγάνε μια ζωή, σαν ερινύες. Τα μεγάλα λάθη μας, τα πιο σημαντικά.. Για πόσα από αυτά μετανιώνουμε, για ποιά απο αυτά δεν μετανοούμαι.. Πως ένας άνθρωπος απλός να σταθεί απέναντι στο Θεό και να μετρήσει τα καλά και τα άσχημα της ζωής του, να κάνει απολογισμό και να παραδώσει το κλειδί της ψυχής του.. όταν γνωρίζει με πόσες αδυναμίες βάδιζει τις διαδρομές που χαράζει.. τις διαδρομές που ακολουθεί..
Λάθος ή όχι δεν το γνωρίζω, δεν το ξεχωρίζω πια... κουράστηκα να προσπαθώ να καταλάβω. Σωστό ή όχι δεν έχει και τόση σημασία, η ουσία κρύβεται στα λόγια που δεν είπαμε, στη σιωπή που δεν κρατήσαμε, στο βλέμμα που δεν ανταλλάξαμε, στο φιλί που δεν μοιραστήκαμε...
Τα πάθη μας.. εκείνα που μας πολεμάνε μια ζωή, σαν καταχτητές. Τα μεγάλα πάθη μας, τα ακυβέρνητα.. Σε ποια από αυτά υποκύπτουμε, σε πόσα απο αυτά αντιστεκόμαστε...κι όμως.. Πώς ένας άνθρωπος αδύναμος να κρατήσει τις λαχτάρες του μακριά απ' την ψυχή του? Πώς κάποιος ανίσχυρος απέναντι στο μαρτύριο του, να πορευτεί με σθένος την μικρή πορεία του..?
Μην σε κουράζω άλλο... δεν έχω το θαρρος που χρειάζεται άλλωστε για να κρατήσω το ενδιαφέρον σου ακέραιο και αμείωτο.. Σ' ευχαριστώ που μου χάρισες 5 δευτερόλεπτα σου.. τόσα μονάχα είχα ανάγκη να σε νιώσω κοντά μου.. τόσα χρειαζόμουνα...
|