Ελπίζω Μαρία, το γεγονός ότι στο παρελθόν πολλοί άνθρωποι στον τόπο μας, έζησαν σε απείρως πιο δύσκολες συνθήκες από αυτές που ζούμε εμείς σήμερα, να παρηγορηθείς από τους παρακάτω στίχους.
Ώς πότε παλικάρια να ζούμεν στα στενά,
Mονάχοι σα λιοντάρια, σταις ράχαις στα βουνά;
Σπηλαίς να κατοικούμεν, να βλέπωμεν κλαδιά,
Nα φεύγωμ' απ' τον Kόσμον, για την πικρή σκλαβιά.
Nα χάνωμεν αδέλφια, Πατρίδα, και Γονείς,
Tους φίλους, τα παιδιά μας, κι' όλους τους συγγενείς.
Καλλιώναι μιας ώρας ελεύθερη ζωή,
Παρά σαράντα χρόνοι σκλαβιά, και φυλακή.
Ρηγας Φεραίος - Θούριος
http://www.youtube.com/watch?v=o5z108veNAg (Τραγουδισμένο από τον Αρχάγγελο της Κρήτης)
|
Previous
Index
Next
Flat
Re: Στ’ Άστρα θα πω τον πόνο μου
Edit
Reply
Quote
